"Uşağken" anlamirdi o kicik "balaca mocüze"... yaş artdiğca, iller kecdikce boyuyur... anlamir yenede Ana nedir...belkede anlayir anasiz qalar deye.. Aglayir.... amma zaman rez kecir, ucur hetta... o Menem.. Anamin yaşinin yarisini yawamiw biri kimi, anani itirmek qorxusu kimi, agaran sacinin, ağ tellerinin uzunun qirişinin gozlerinin qemini gordukce sanki bu illerde neler yawayub neleri feda edib nelerden kecib deye Anam duwundukce...insan neleri itirdiyini anlayir sen boyuyursen yawa dolursan oda boyuyur qocalir ve buda son.... seni dunyaya getiren biri artiğ yoxdur. Evezinde soyug mezari.... sene baxan gozleri var ama buz daş mezari evez edir o isti insani... Keşke.... sevdiklerimiz ölumsuz olsa.....