Bir vaxtlar qolu güclü bir odunçu olur. O, taxta-şalban tacirinden iş isteyir ve işe qebul edilir. İşin maaşı da, şertleri de çox yaxşı olur. Buna göre de odunçu, elinden gelen her şeyi etmeye qerar verib. Müdiri ona balta verib ve işleyeceyi erazini gösterir. Odunçu böyük bir seyle ilk gün 18 ağac kesib getirir. Müdir: «Tebrik edirem,» «Bu şekilde işlemeye davam edin» deyir.
Müdirin söylediklerinden motivasiyası artan odunçu ertesi gün daha çox işleyir. Lakin yalnız 15 ağac kesib, getire bilir. Bu veziyyete göre bir az xecalet çekir. Üçüncü gün bu veziyyeti düzeltmek üçün daha çox işleyib, amma yalnız 10 ağac kesib getirir.
Her keçen gün kesib getirdiyi ağac sayı azalmağa başlayıb.
«Gücümde-qüvvetimde azalma baş verir», deye düşünür ve gedib müdirinden üzr isteyir. Çox işlediyini, amma kesdiyi ağac sayının getdikce azaldığını, bunun sebebini de anlamadığını söyleyir. Müdiri, «Axırıncı defe baltanı ne zaman itilemisen ?» deye soruşur. Odunçu «Odun kesmekle o qeder çox meşğul idim ki, baltanı itilemek heç ağlıma gelmedi» deyir.
Heyatda her zaman eyni işi etmek ve ya sadece çox işlemek uğur qazanmaq üçün kifayet deyil. Arada bir dayanıb, özünüzü inkişaf etdirmek ve daha mehsuldar olmaq üçün ne etmeniz lazım olduğunu da araşdırıb, öyrenmeyimiz lazımdır. Yeni arada bir dayanıb, baltanızı itilemelisiniz.