Bele revayet edirler ki, böyük bir memlekete başçılıq eden bir hökümdar var imiş. Bir gün hökümdar qerara gelir ki, piyada uzun bir sefere çıxısın. Bele de edir. Memleketini qarışbaqarış gezir. Geri qayıtdıqdan sonra görür ki, daş-qalaqlı yolda gezmekden ayağı şişib. O saat bele bir qerar çıxarır ki, ölkesinin bütün yolları deri ile döşedilsin. Lakin vezirlerinden biri ona bundan daha gözel ve faydalı meslehet verir. Hökümdara tövsiye edir ki, bütün memleketi deriye bürümekdense, sadece ayağına geyindiyi çarığın altına deri tikmek daha meqsede uyğundur.
Bu hekayeden götüreceyimiz ibret odur ki, eger dünyada xoşbext yaşamaq isteyirsense, bir defeye bütün dünyanı deyişmeye çehd gösterme. Deyişikliye özünden başla. Bundan sonra dünyanı deyişmekle meşğul ol...