istəmədiyimi deyib üzmək
istəmirdim.
"Murad mənimlə mətbəxə gələ bilərsən?"
Muradla mətbəxə keçdim.
"Murad niyə xidmətçi tutdun? Mən öz işimi
özüm edə bilərəm. Heç kimə ehtiyacım yoxdu.
Həm sən çox gözəl bilirsən ki Aygündən sonra heç
kimə güvənim qalmayıb"
"Bilirəm balacam. Amma artıq sənin ev işlərində
yorulmağını istəmirəm. Həm gələcəkdə
uşaqlarımız olanda sənin onlara vaxt
ayırmağını istəyirəm"
Uşaqlarımız dediyi an əlim qarnıma getdi. Bəlkə
də Murad düz deyirdi. Uşağıma vaxt
ayırmalıydım.
"Bəs kim tapıb bu qızı?"
"Bu qızın yəni Nərgizin anası Cəmilgildə
xidmətçidi. İşə ehtiyacı var. Qorxma güvəniləsi
biridi"
Məcburən razılaşdım.
İçəri keçib qızı işə aldığımızı dedik. İn şa Allah
səhv etmiş olmarıq.
"Canım bu gün biraz tez gəlmişəm. İşə yenidən
qayıtmayacağam. Duş alıb axşam yeməyinə
qədər dincələyəcəm. Sən də dincəl."
Məni yanağımdan öpüb getdi. Mən də ona
gülümsədim. Cəmil də getdi.
Nərgiz mətbəxə keçib yemək bişirməyə başlsdı.
Mən də axşama hazırlaşmağa başladım.
_______________________
Axşam süfrəsi artıq hazır idi. Mən də hazır
idim. Süfrəyə Nərgiz yeməkləri bir bir gətirirdi.
Nə çox yemək bişitmişdi.
Mən süfrəyə baxarkən Murad çoxdan aşağı
düşmüşdü. Süfrəyə oturduq.
Deyəcəyim xəbərin həyəcanını indidən yaşamağa
başlamışdım. Murad da bunu hiss etmişdi.
"Sevgilim nə olub sənə? Səhərdə belə qəribə idin"
Əlimdəki qaşığı yerinə qoyub gülümsədim.
"Superəm və səni də super edəcək bir xəbərim
var"
Murad da əlindəki çəngəli yerə qoyub su içdi.
"Nə xəbər?"
Bütün cəsarətimi toplayıb dedim.
"Sevgilim aramıza yeni biri qatılır"
"Yeni biri?"
"İkimizin hədiyyəsi. Bizə verilən hədiyyə. Murad
mən hamiləyəm"
Murad əvvəlcə şok olsada sonradan öxünə gəldi.
"Sevgilim çox sağol bu hədiyyəni mənə verdiyin
üçün."
Qucaqlaşdıq. Bizdən xoşbəxti yox idi bu gün.
________________________
"Xalid bəy sizə möhtəşəm bir xəbərim var"
"Eşidirəm səni Nərgiz"
"Murad bəyin uşağı olacaq. Arvadı hamilədi"
"Bu super bir xəbərdi. Deməli