Bilirsənmi, bəzən insan gözəl bir yalanın içində qeyb olar, özünü aldadar üzləşmək istəməz həqiqətlərlə, üzləşməyə cəsarəti olmaz çünki canının yanacağını bildiyi üçün düşünmək istəməz olub keçənləri. Darıxdığı halda önəmsəməz o duyğunu. Həbs edər özünü evə, çıxmaz o xatirə dolu küçələrdən keçməmək üçün, sevərək dinlediyi mahnıları tək tək silər telefonundan, silər məna yüklədiyi şəkilləri. Və heç bir şey yaşanmamış kimi həyatına davam edər. Unutmaq isdəyər, əslində unutdum deyib özünü aldadar, çünki sadece özü bilir gecələr yatmadan əvvəl ürəyinin necə yandığını. Birdə ağlına gələndə xətirələr, gözlərinin necə dolduğunu özü bilir…
Bilirsənmi, bəzən insan özünü bilərək aldadar. Xoşbext ola bilmək üçün , ayaq üstə dura bilmək üçün. Bəzən insan sirf sevdiyi insanlar üzülməsin deyə xoşbext görünməyə məcbur qalar. Dedim axı, bəzən gözəl bir yalanın içində itər insan.
Həmdə elə bir itər ki, ‘’ unutdum, üzülmürəm artiq’’ deyər. Yaralarım qabıq bağladı dediyin anda, birdə baxırsan ki, yeni halı ilə eləcə qalıb..