İçimdəki duyğulara qıya bilsəm çoxdan silərdim səni ..
Sakit qalıb düşünəndə daha yaxşı başa düşürəm, bu münasibət çoxdan bitməli idi. Sadəcə çox dirəndim, dirəndim ki, bu gerçəyi qəbul etməyim. Amma qəbul elədim, elə bil içimdə bir səs dedi ki, "vəssalam, bura qədər idi". Bunun üçün səninlə çox mübarizə apardım, çox başa salmağa çalışdım. Amma o şeyi qəti şəkildə səndə görmədim - QARŞILIQLI münasibət. Sənki, məni tanıyırdın? Mən qurban olacaq biri deyiləm. Dəli kimi aşiq ola bilərəm hə ancaq heç bir halda özümü ikinci görə bilmərəm, özümə bunu edə bilmərəm.
Yəqin düşünürdün ki, "məni bu qədər sevirsə heç vaxt gedə bilməz". Amma yox, bir yerdən sonra yorulur insan. Sevməyinə hələ də sevirəm səni, əlbəttə, iki günə unudulmur heçnə. Amma bitəndə həqiqətən bitir. Səndən geriyə içimdə sadəcə boşluq var. Hansı ki, həddən artıq məna yükləmişdim. Amma indi başa düşürəm ki, əslində heçnə yox imiş səndən geriyə qalan. Hamısı öz xəyallarım, öz düşüncələrim, öz inandıqlarım imiş .