İblis!.. O böyük ad ne qeder calibi-heyret!
Her ölkede, her dilde anılmaqda o şöhret.
Her qülbede, kaşanede, viranede İblis!
Hep Kebede, bütxanede, meyxanede İblis!
Her kes beni dinler, feqet eyler yene nifret,
Her kes bana aciz qul iken, besler edavet.
Lakin beni tehqir eden, ey eblehü miskin!
Olduqca müsellet sana, bil, nefsi-leimin,
Pencemde demadem ezilib qıvrılacaqsın,
Daim ayaq altında sönüb mehv olacaqsın.
Bensiz de, emin ol, size rehberlik eden var:
Qan püsküren, ateş savuran kinli krallar,
Şahlar, ulu xaqanlar, o çılğın derebekler,
Altın ve qadın düşkünü divane bebekler.
Bin hiyle quran tilki siyasiler, o her an
Mezheb çıqaran, yol ayıran xadimi-edyan;
Onlarda bütün fitnevü şer, zülmü xeyanet,
Onlar duruyorken beni tehqire ne hacet?!
Onlar, evet onlar sizi çignetmeye kafi,
Kafi, sizi qehr etmeye, mehv etmeye kafi...
Ben terk ederim sizleri elan neme lazim!
Hiçden gelerek, hiçliye olmaqdayım azim.
İblis nedir?
– Cümle xeyanetlere bais...
Ya her kese xain olan insan nedir?
– İblis...