Elə gizlin səssiz , gözəl sevdim ki səni , heç kimə heçnə bildirmədən ,heçnə demədən. Amma sora gördüm ki alınmır içimdə böyüdükcə bu sevgi boğmağa başladı məni çölümə vurmağa ,göz altlarına ‘ üz cizgilərimin dəyşdirdiyini baxışlarımın dəyişdiyini gördüm , bunu tək mən görmədim ,ətrafımdakı hər kəs görməyə başladı , səndən başqa. Elə gözəl şeirlər yazmışdım ki sənə , elə cümlələr qurmuşdum ki sənə heç birini deyə bilmədim heç birini , yandırdım hamısını ‘ basdırdım torpağa ,necə ki sən məni basdırdığın kimi sonlandırdım səni içimdə. Bilirəm inanmıyacağsan ama sənidə hər kəs kimi görürəm artıq , üstümdən böyük bir yükün qalxdığını hiss edirəm. Sevmirəm səni artıq, sevmirəm gözlərini, sevmirəm sözlərini , Gəlmə artıq mənə, açacağ nə qapım var sənə , nədə ki sevəcək bir ürəyim , sən adının həriflərinə belə aşiq olan adamı itirdin.