deyir ki, artıq bir neçə seansdır Pünhan yoxdur. Ümumiyyətlə, bu barədə qətiyyən maraqlanmır. Dərmanları doğrudan da qəbul edir, ya yox, hələ bunu da bilmək olmaz. İndi bütün bunlardan sonra sən buna inanırsan ki, o, daha əvvəlki Pünhan deyil?
Nəcibə xanım kədərli bir ah çəkdi:
-- İnanmaq istəyirəm! Bu gerçəyi qəbul etmək istəyirəm artıq! Çünki daha yorulmuşam onun sarıdan qorxu, həyəcan keçirməkdən! Əslində bəlkə də o, doğru deyir. Bilmirəm, bəlkə də doğrudan da sağalıb.
Tofiq qaşlarını çatıb sınayıcı nəzərlərlə həyat yoldaşını süzdü:
-- Nədən bu qənaətə gəlmisən?
Nəcibə xanım oğlunun duyub- duymadığına əmin olmaq üçün baxışları ilə salonun qapısını yoxlayıb ərinə sirr gəldi. Asta səslə :
-- Artıq bir müddətdir bir qız barədə söz salır yanımda. Deyəsən çox xoşuna gəlir. Ağlı- fikri onun yanındadır. Həddən- ziyadə maraqlanır qızla. Əvvəllər bu haqda düşünmürdü belə. Çox dəyişilib. Hərəkət və davranışları, rəftarı da bir başqadır. Yəni, dediyim odur, yaxşı mənada dəyişiklik hiss edirəm oğlumuzda. Fikri də ciddidir. - dedi.
Tofiq xanımından duyduğu bu xəbərə rahatlamaq əvəzinə daha da tədirgin oldu. Narazılıqla dilini nirçıldadıb etiraz əlaməti olaraq başını buladı:
-- Yox- yooxx.... Nəcibə! O, çox söz deyə bilər. Çoxundan xoşlana bilər. Mən onun tam sağaldına əmin olmayana kimi belə məsuliyyətin altına girə bilmərəm. Kiminsə balasına bilə- bilə zülm edə bilmərəm.
Nəcibə ərinin bu sərt reaksiyasından narahat olmağa başladı.
-- Tofiq, xahiş edirəm səndən, onun da yanında belə kəskin sözlər danışıb daha böyük səhv etməsinə səbəb olma. Gördün ki, bir kəlmənə verdiyi reaksiyanı?
Tofiqin acı istehza ilə dodağı qaçdı:
-- Ay sağ ol! Bax, mən də elə bayaqdan bunu sübut etməyə çalışıram. Ölənlərin oldu indi behiştlik! Özün öz dilinlə etiraf edirsən ki, oğlumuz hələ sağalmayıb.
-- Tofiq ....
-- Mən görəsən harada səhv etmişəm ki, belə bir cəzaya məhkum olunmuşam? - Tofiq ümidsiz nəzərlərlə xanımını süzüb ağır - ağır başını buladı -
Sərvətim var,