i deyil. Həyatına aldığın hər bir insan ya imtahan, ya cəza, ya da Allahdan bir lütfdür.,,
Yasin mənim ömür kitabımda yarım qalan yazılmamış səhifə idi.... Tale bizim yollarımızı yenə eyni səmtdən salıb həyat hekayəmin bundan sonrasını onunla birlikdə yazmağı əmr edirdi məndən. Onun həyatımda nə kimi yer alacağı bu an mənə məlum deyildi. İmtahanmı, cəzamı, yoxsa mükafatmı olacaqdı, bunu yalnız gələcək göstərəcəkdi....

5 il əvvəl
Rusiya / Moskva
... Həmin gün Pünhana görə adi günlərdən biri idi.
Bu günün fərqi yalnız onda idi ki, o, gələcəkdə əməkdaşlıq edəcəyi şirkətin nümayəndəsi ilə görüşməli idi.
.... Yaz fəsli çoxdan gəlmişdi. Uzun sürən şaxtalı - boranlı qışdan sonra həyat yeni- yeni canlanmağa başlayırdı. Pünhanın daxili aləmində isə təqvim hələ də payızı göstərirdi.
Həyat Pünhana görə saralıb tək- tək budağından düşən, xəzələ dönüb solan yarpaqlar, aramsız yağan yağışlar, düşən soyuqlar kimi elə eyni idi.
Açılan səhər və düşən axşamdan savayı həyatında uzun müddətdir bir yenilik yox idi.
Bir- birini əvəz edən fəsillər, yağan yağış, əsən külək, batan günəş, çıxan ulduzlar belə onun ruhunu oxşamırdı. Bir sözlə üzərində gəzdiyi bu dünya onun gözündə olduqca mənasız və sıxıcı görünürdü.
Hər zaman gəldiyi kafenin həyətində qoyulan masalardan birində o, artıq öz yerini tutmuşdu. Bir qədər sonra gözlədiyi şəxs də gəlib çıxdı. Pünhanın ona göstərdiyi yerdə əyləşib təşəkkür etdi.
Pünhan qonağa nə içmək istədiyini sual verib fikrini öyrənəndən sonra masadarı əlinin bir işarəsi ilə masaya çağıraraq sifarişi verdi.
Bu arada şirkət nümayəndəsi çantasından çıxardığı qovluğu Pünhanın önünə qoydu. Və sözü uzatmadan birbaşa mətləbə keçib :
-- Pünhan bəy, öncəliklə qeyd etmək istəyirəm ki, atanız müqavilənin şərtləri ilə artıq tanış olub. - dedi.
Pünhanın dodağı özünə məxsus tərzdə yüngülcə qaçdı. Lakin bu çox uzun çəkmədi. O, zəndlə qarşısında duran adama baxaraq tamam ciddi tonda:
-- Atamın qərarları bəzən məni qane