ə gətirib çıxaranda Pünhan bir anlıq bilməmişdi bu təsadüfə təəccüblənsin, yoxsa bəxtinin yavər getdiyinə sevinsin.
Qızın taksidən enib qapısından içəri daxil olduğu bu qapı atasının uşaqlıq dostu Rəhmanın evinə aid idi.
Həyatın bu qəribə təsadüfünə sükan arxasında bəxtiyarlıqla gülümsəyən Pünhan nəhayət özündə güc tapıb maşını hərəkətə gətirmiş və gəldiyi kimi geri qayıtmışdı.
***
/ Azərbaycan /
.... Şam yeməyində ailə bir arada ikən Nəcəf oğlu Yasini masada görməyib həyat yoldaşından onu xəbər aldı.
Mətanət onun günortadan sonra evə gəlmədiyini söyləyincə Nəcəf bunu fürsət bilib, mövzunu açmağın əsl məqamı olduğunu özlüyündə qət etdi. Daxilən bir daha götür-qoy edib daha sonra aldığı qərarı açıqlamaq üçün üzünü anasına tutdu :
-- Ana, səninlə bir məsləhət etmək istəyirəm. - deyib, sözü açdı.
Almaz maraq yağan nəzərlərlə oğluna baxdı.
-- Nə barədə oğlum? Eşidirəm səni.
Nəcəf dərin nəzərlərlə Mətanətə baxaraq təkrar anasına döndü:
-- Bayaq Rəhmanla danışdım. O, söz arası dedi ki, gələn ay ailəsini də götürüb rayona gəlməyi planlaşdırır.
Almaz bu xəbərə hədsiz sevindi. Üzü nurlandı.
-- Nə yaxşı! Düz eləyir, gəlsin! - Dərin köks ötürdü - Mən də qəribsəmişəm. Üzlərini görüm.
Nəcəf anasının fikrinə razılıq əlaməti olaraq xəfifcə gülumsünüb mətləbdən kənara çıxmamaq üçün fikrini açıqladı:
-- Deyirəm, qardaşım da burada ikən bəlkə toy gününü təyin edək? Toyumuzu edib gəlinimizi gətirək.
Lalə atasından duyduğu bu xəbərə üzündə yaranmış təbəssümlə anasına baxdı.
Diqqətlə anasını süzən Nəcəf onun fikrini bilmək istədi:
-- Xeyir işi gözlətməyin bir adı yoxdur. Rəhman da gəlsin, gedib birlikdə qudalarla danışaq, günü təyin edək. Nə deyirsən ana?
Almaz əlini oğlunun əlinin üstünə qoyub fərəh hissi ilə gülümsündü:
-- Mən nə deyim ki, ay oğul? Ancaq xeyir- dua verə bilərəm! Doğru fikirləşmisən! Allah xeyir versin! Allah mübarək eləsin!
Anasının razılığını alan Nəcəf ürək rahatlığı ilə yenidən həyat yoldaşı Mətanətə baxdı.
Mətanətin üzündə