məmnun ifadə dolanırdı. Oğul anası olaraq duyduğu həyəcan artıq hər halına yansımışdı.
Almaz birdən qızını xatırlayıb maraqlandı:
-- Bəs Nərgiz? O, Rəhmangillə gəlmir məgər? Ona da xəbər etmək lazımdır!
Nəcəf dərhal dilləndi:
-- Nərgizlə də danışdım. O, işləri ilə əlaqədar Rəhmangillə gələ bilməyəcəyini dedi. Ancaq qərara alıb ki, toy ərəfəsi məzuniyyət götürüb bura gəlsin. Beləcə, toyda da iştirak edə bilsin.
Almaz oğlundan duyduğu bu sözlərə tamam arxayın oldu.
-- Əgər belədirsə, lap yaxşı! Arzum var axı... Mən də nəvəmin toyunu görüm! Bu gündən sabaha ümid yoxdur daha. Nə qədər ömrüm qalıb bilmirəm, hamınız bir yerə yığılın, balalarımın üzünə həsrətəm...
Həssas qəlbli bir insan olan Mətanətin sevincindən gözləri dolmuşdu. Qayınanasından duyduğu bu sözlərə biraz da duyğulandı. Kövrək təbəssümlə dilləndi:
-- Allah sənə uzun ömür versin, ay ana! Görərsən inşallah! Allah səni başımızın üstündən əskik etməsin!
Həmin gün onlar bu mövzuda xeyli söhbət edib, toy hazırlıqlarına başlamaq qərarını aldılar.

Rusiya / Moskva
***
Bir müddət keçdi.
O axşam Pünhan yolunu atasıgildən salmışdı. Günlərdir üzlərini görmədiyi valideynlərinə baş çəkməyə gəlmişdi.
Birlikdə şam etdikdən sonra Tofiq diqqətlə oğlu Pünhanı süzüb, ürəyində dolandırdığı mövzunu nəhayət açaraq sözə başladı:
-- Pünhan.... Mənə diqqətlə qulaq as, oğlum.
-- Buyur, ata. - Pünhan söhbətin məğzini hələki bilmədiyindən masanın bir ucunda əyləşmiş anasını süzüb, üzünü təkrar atasına tutdu. Bütün diqqəti ilə onu dinləməyə hazır dayandı.
Tofiq onu narahat edən düşüncələrini təmkinlə dilə gətirdi:
-- Sən bunu yaxşı bilirsən ki, mən sənin atdığın hər addımdan xəbərdaram. Bunu gözəl bilirsən. Səni düşündüyüm üçün nəzarətimi üzərindən əskik etmirəm. Səhvlərin də, nöqsanların da gəlib çatır qulağıma. Amma yenə də çalışıram ki, bu səhvləri düzəltmən üçün sənə şans tanıyım, fürsət verim. Ən azından ümid edirəm ki, sən bunu nəzərə alıb özünü mənə doğruldacaqsan. Çünki, mən nə edirəmsə sənin