qıza görə bütün dünyanı qarşıma almağa hazıram! Bu yolun bir ucunda məni ölum gözlədiyini bilsəm də, niyyətimdən əl çəkib, fikrimi dəyişən deyiləm. O, qız mənim olmalıdır! Olacaq da!
-- Heç bu haqda düşünmüsənmi ki, həmin qızın sənə könlü var, ya yox? - Nəcibə xanım qaşlarını çatdı. Təəssüf hissi ilə başını buladı. - Bizi küncə sıxışdırıb məcbur etməklə iş həll olunmur. Özünu bu qədərmi unutmusan sən? Qürurun, mənliyin heçmi yoxdur sənin? Yeniyetmə deyilsən, 32 yasın var. Bu qədər ucuz tutma özünü! Bu nədir, bir qız üçün dəli- divanə olub arxasınca sürünürsən!
-- Bəsdir!!! Sus!!!
Pünhan anasına bağırıb özunə hakim ola bilməyərək qarşısında duran jurnal masasını bir anda coşan qəzəbi ilə vurub aşırtdı. Ləman bu qəfil həmlədən qorxub əllərini üzünə apardı. Titrəyə - titrəyə bir anasına, bir də qardaşına baxdı.
Pünhan bunu görsə də gərginlikdən üzünün cizgiləri titrəyə-titrəyə anasına eşitdirdi:
-- Oturub bir qərara gəlin! Əks halda mən günü sabah Azərbaycana yola düşəcəm. Məni vadar etməyin ki, başımın çarəsinə özüm baxım!
Səbri hövsələsi tükənən Nəcibə xanım yerindən qalxıb oğluna səsini bozartdı :
-- Mənə diqqətlə qulaq as, Pünhan! Ağlını başına top elə, atanı təbdən çıxarma! Sən bu ağılsız hərəkətlərinlə onsuz da onun sonuna çıxacaqsan! Səhvə yol verib bizi camaatla düşmən eləmə! Biz sənə tələsməməyi, səbrli olmağı, ən əsası isə müalicəni sona çatdırmağı təklif edirik. Sənin rifahın üçün bunu istəyirik səndən. Biz sənin valideynlərinik, sənin düşmənin deyilik!
-- Mən deyəcəklərimi dedim! Sonra məndən inciməyin!
-- Eyy ..! Özunə gəl! Bu nə hərəkətdir?
Tofiqin sərt səsinə hər ikisi geri çevrildi. O, təəccüb və heyrət içində onlara doğru gəlib mat-məəttəl oğlunun üzünə baxdı.
-- Səninləyəm! Anana qarşı bu nə həddini bilməzlikdir edirsən? - Tofiq səsinin tonunu biraz da qaldırdı- Mən susub ötürdükcə sən özünü Bağdadda kor Xəlifə sanırsan?
Pünhan baxışlarını yerdən qaldırmadan atasını dinləsə də bu elə uzun sürmədi. O, artıq söz eşitməmək üçün