n zarafatını belə etmə! Yasin hər şeydən vaz keçər, o qızdan vaz keçməz. Ümumiyyətlə başqasına məxsus olan birinə göz dikmək düzgün deyil. Belə düşünməyin hər kəsdən əvvəl mənə xəyanətdir! Xəyanəti əsla bağışlamadığımı bilirsən. Sevdiklərimə əl uzadanı həyatımdan sildimsə bunun geri dönüşü olmur! Bir daha xatırladıram ki, unutmayasan!
-- Yaxşı da " Mişkam " zarafatdan da anlamırsan?- O, hər zaman mənə belə xitab edirdi. Tərs- tərs onu süzdüyümü görüb :
-- Eyyy....Mən bu baxışların mənasını yaxşı bilirəm.- dedi- Elə baxma mənə. Neyləyim axı, başdan -ayağa yaraşıqdır da! Baldır, bal! Məndə günah görmə, zəhmət çəkib bu qədər şirin olmayaydı...
Təngə gəlmiş bir tövrlə gözlərimi süzdürüb of çəkdim.
-- Mən sənə hələ də neyçün tablanıram, bax, bunu bilmiş deyiləm. Düzü özümə də qəribə gəlir. - dedim.
O, adəti üzrə dodaqlarını şıltaq bir əda ilə büzərək önə doğru uzatdı. Uşaq səsi ilə cavab verdi:
-- Çünki mən sənin başının bəlasıyam! Çünki səni çoox sevirəm, Mişkam!
-- Hmmm...- Məzəmmətlə üzünə baxaraq qolundan tutub cəkdim- Gəl görüm!
***
Yasin qapıdan çıxanda telefonuna təkrar zəng gəldi. Zəng vuran idmançı dostlarından Rüstəm idi.
-- Salam qardaşım. Kefin yaxşı olsun, hər şey öz qaydasındadır. Bir neçə saat olar çatmışam mən də. Hə əlbəttə, mütləq görüşərik...
Onun dostu ilə danışdığı bu dəqiqələrdə Pünhan hələ də burada idi. O, bir az əvvəl Yağmuru onun xəbəri belə olmadan nəzərləri ilə qapıdan içəri ötürsə də çıxıb getməmişdi. Bir qədər irəlidə saxladığı maşından qapını gözətləyirdi.
Yasin dostu ilə söhbətə köklənsə də ondan cəmi bir neçə addım irəlidə dayanmış maşın diqqətini cəlb elədi.
Sükan arxasında əyləşmiş tanımadığı bir adamın əmisinin qapısını izləməsi ona qəribə göründü. Qulağı telefonda olsa da dayandığı yerdən şübhəli nəzərlərlə maşının içinə baxaraq zehnində həmin adamın kimliyini incələməyə başladı. Maşının nömrə nişanına nəzər saldı. Tanış gəlmədi.
Söhbətə son verib maşına doğru getməyə hazırlaşırdı ki, Pünhan Yasinin diqqətini