ə ciddi söhbət etdilər.
Ertəsi gün tələbə yoldaşlarımdan Jasminin doğum günü idi. Qızlarla hər zaman getdiyimiz banket salonunda bir yerə toplaşıb onun doğum gününu qeyd edəcək, əylənəcəkdik. İcazəmi hələ bir neçə gün əvvəl almışdım.
...Bu gün atam işləriylə bağlı səhər erkəndən çıxıb getmişdi.
Hazırlanıb evdən çıxanda Yasin məni qapıda saxladı. Hara getməyimlə maraqlandı. Bunda qeyri- adi bir şey görmədiyim üçün açıb söylədim. O, isə bundan xoşhal olmadı.
Qızlar məni gözləyirdilər, mən isə hələ evdən çıxa bilməmişdim. Artıq yarım saata az qalırdı ki, Yasinin suallarını cavablandırırdım. O, buna qətiyyətlə qarşı idi. Sualı sualın ardınca dolu kimi üstümə yağdırır, məni bir şəkildə yubadmağa, əngəl olmağa çalışırdı. Və məni artıq təbdən çıxarmağı bacarmışdı. Səbrim tükənmiş halda ona etiraz səsimi ucaltdım:
-- Atadan izn istədim, razılıq verdi. Səndən də rica edirəm, narazılıq etməyəsən. Dedim axı, hər zaman ailəliklə getdiyimiz məkandır. Sahibi Eldar əmi atanın yaxın dostudur. Burada yaşayan bütün həmyerlilərimiz hamısı oranın daimi müştəriləridir. Narahatlığa əsas yoxdur yəni. Üstəlik mən daha uşaq deyiləm!
-- İnan mənə, mən də daha uşaq deyiləm! - Yasin son sözlərimi kinayə ilə qarşılayıb sözümü kəsdi. Üzü sərt ifadə aldı. Baxışlarının mənasını göydə tutub dedim:
-- Elə baxma mənə, bilirəm nə keçir ağlından. Yanlış düşünürsən, çünki oğlanlar və içki olmayacaq. Belə olsa idi, səncə əmin mənə belə asanlıqla " Get " deyərdimi? And içirəm ! İstəsən birlikdə gedə bilərik. Get, özün şahid ol.
Yasin fikrindən dönməyib sözünün üstündə durdu:
-- Mənim buna vaxtım yoxdur. Və sənə də tövsiyə etmirəm.
-- Offf, Yasin! İnan mənə, hətta bundan əmin ol ki, dalaşmaq istəmirəm! Həm də heç istəmirəm.
-- Dalaşmaq? - O, qaşlarını çatıb tərs- tərs üzümə baxmağa davam edərək telefonu götürüb zəng vurdu.
Mən dediyim sözləri qətiyyətlə təsdiq etdim:
-- Bəli, elədir! Üstəlik bir yadplanetli ilə!
" Yadplanetli " sözünü xüsusi vurğu ilə dedim. Bir- birimizlə dil