ə mindikdən sonra Yasin xəbərdarlıq etməyindən də qalmadı.
-- Yalnız bir saat! Bir saatdan artıq yox! Bax, xəbərdarlıq edirəm sənə, bir saatdan iki dəqiqə artıq vaxt xərcləsən cərimə olunacaqsan.
-- Bəs belə de! Atam izn verdiyi halda vaxtı, zamanı mənə sən təyin edirsən?
Sözümü ağzımda qoydu:
-- Mən cavabdehəm! Buna görə!
Baxışlarımı çevirib iradla üzünə baxaraq sual verdim:
-- Bilirsən, səninlə niyə yola getmirik? Sənə niyə bu qədər acıqlıyam?
-- Görəsən niyə?
-- Çünki, sən mənim hər sözümə şübhə ilə yanaşırsan. Hər sözdə bir qəbahət arayırsan. İnanmırsan!
Yasin bir gözü sürücüdə, mənə cavab verdi:
-- Bunun inam və etibarla heç bir əlaqəsi yoxdur. Bunun adı məsuliyyətdir! Əmi səni mənə tapşırıbsa deməli, mən məsuliyyət daşıyıram! Mən cavabdehəm! - Danışa-danışa gizlətməyə çalışdığı gərginliklə donumun ətəyini bir həmlədə dartıb dizlərimin üstünə çəkdi, mən tərəfə baxmadan narazılıqla gözlərini süzdürüb üzünü pəncərədən çölə tutdu.- Aydın oldu?
Daha səsimi çıxarmadım. Pəncərədən yola baxa- baxa düşündüklərimin təsiri altında dodaqlarımı dişlərimin arasında sıxıb çeynədim.
Yolu yarı etmişdik ki, birdən sanki yuxudan ayıldım. Yasinlə mübahisə etməkdən görəcəyim işləri də unutmuşdum.
-- İlahi, tamam unutmuşam, mən hələ heç hədiyyə də almamışam. - Əhvalım korlanmış halda onu süzdüm. - Offf..! Sayəndə bütün günüm bərbad oldu!
-- Deyinmə bu qədər. Bunu özünə dərd edirsənsə, birlikdə gedib alarıq.
Dediyi kimi də etdi. Birlikdə tələbə yoldaşım üçün hədiyyə seçib aldıq. Diqqət etdim ki, gözəl zövqü varmış.... Bir sözlə qadın ruhundan anlayırdı....
Həmin gün məni banket salonunun girişindən içəri ötürüb özü geri qayıdan Yasin bir saat sonra dalımca gələcəyini vurğulayıb getdi.
Tələbə yoldaşlarım hamısı burada idi. Sonuncu gələn mən olmuşdum.
Doğum günü məclisi çox gözəl keçirdi. Deyib- gülür, əylənir, son zamanların ən çox dinlənilən " Hit" lərinə rəqs edirdik. Vaxtın, zamanın su kimi axıb keçdiyinin fərqində belə olmamışdıq.
Aradan daha