Size virtual alemin perde arxasi kadrlarindan daniwmaq isterdim. Uzden rengareng gorunsede bataqliq kimi insan ozune chekdikce chekir. Telefon,kompyuter sanki heyatin ayrilmaz 1 parchasina chevrilir. Artiq bu <VirTuaL_SehNeniN> aktyoru olursan,bawlayirsan oz rolunu oynamaga.


Qarwindaki insanlara guzguye baxirmiw kimi baxirsan,daxilini melek sanirsan. Bezileri karnavala gelirmiw kimi keyfiyyetsizcesine maskalanir. . . )Sonra yalanlarla taniw olursan. Bow xeyallara qapilaraq ucuruma dogru addimlayirsan. Ozunu xowbext oldugunu hiss etdiyin anda bilmirsenki, boyuk 1 agacin qirilacag olan budagi, <VirTuaL qeBirSTanliGin> hedef olacag novbeti sakinisen. Qeyri semimi daniwiqlar gozel gorunsede, herden setirlerde murekkebi bitenler,vereqi zedeleyenlerde olur. Kimese baglandiqda ise baharda elini achib deli kimi sevincden firlanan uwaga benzeyirsen. O bahara qar yagacaq gununu duwunmadan bawlayirsan umud+xeyal+arzularindan ibaret resmini chekmeye. . .

Ve. . . . 1 gun senin olani elinden alib,kinaye ile gulumseyerek o wah eserini cirib, yandirib atirlar. Bax o zaman tufan qoparib seyr edirsen. Bir vaxt urek siyahinda olanlar bawqa qara siyahilarda ad yazdirirlar.

Geleceyinin temelini bir vaxtlar qurdugun uchulmuw divarlardan uzgun halda baxirsan. . . <MENKI INANMIWDIM!> deyerek koks oturursen. Bu kitabinda olan ilk sehifeni cirib,bu sehnadaki ilk rolunu tamamlamadan montaj edirsen. Yeniden yeni sehifana yeni bawliq yazirsan. Sene yonlenen saxta alqiwlari, suni guluwlari, qurulmuw dekoratsiyani, qrimlenmiw simalari, wablon sozleri gordukde qerara alirsan ki, sende MasKa taxasan. Bawlayirsan yeni sehifene novbeti nagilini yazmaga, sebr murekkebin qarali setirler buraxir, eline pozan goturub pozmaq isteyenda zedeleyirsen vereqleri. Artiq <TecRuBeLi QatiLseN>! Bir gun qarwina biri cixib polad maskani cixarir, bu zaman butun bunlar agli-qarali kadrlarda gelib gozunun onundan bir-bir kechir . . .

Goz yawlarinin esri,tenhaligina mehbus olursan. EtiRaF Edirsen