məqamdır ki, Yeri təhlükəli meteoritlərdən atmosfer təbəqəsi qoruyur.

Yerin səthində qazlar çox qalın qatlardan ibarətdir. Bu da hər gün atmosferə hər saniyədə 50 kilometr sürətlə daxil olan milyonlarla göy cisimlərinin, eyni zamanda onların Yer kürəsi üçün yarada bildiyi fəlakətlərin qarşısını alır.

Atmosferin faydalarından biri də Yerin səthindəki temperaturun dərəcəsini həyat tərzinə uyğun olaraq qoruyub saxlayıb. Atmosfer yaşayış üçün zəruri olan suyu və onun buxarını okeanlardan quruya köçürdür. Əgər belə olmasaydı, bütün qitələr yaşayış üçün heç də sərfəli olmayan quraqlığa çevrilərdi. Hər gün milyonlarla göy cisimləri, əsasən də meteoritlər yer səthinə çatmadan alışıb yanır və ya buxara çevrilirlər. Lakin, göy cisimlərinin bəzilərinin həcmi və ağırlığı həddindən artıq çox olduğu üçün az hallarda onlardan ayrılan parçalar hava qatlarından keçib yerə çata bilir. O cümlədən, 1908-ci ildə “Sibir” adıyla məşhur olan səma cismi yerin səthinə düşərək 40 km məsafəni əhatə edərək böyük fəlakətə səbəb olub. Amerikada Arizonaya isə başqa bir səma cismi düşüb. Onun diametri bir kilometrə və hündürlüyü 200 metrə çatırdı. Meteorid yerə düşərkən böyük bir yarıq yaradıb. Səma cisminin partlayışı ilə çoxlu kiçik parçalar ətrafa dağılıb və yerin səthini