u fikrindən
daşındırır və doğma Polşanı
qızğın məhəbbətlə sevən Şopen
ömrünün axırına qədər vətənə
qayıda bilmir. Vətənin taleyi
barədə həyəcanlı düşüncələr onu
tərk etmirdi. O, Polşadakı
hadisələri diqqətlə izləyir,
yaxınlarının taleyinə acıyırdı.
Vyanadan Parisə gedərkən Şopen
Polşa üsyanının amansızcasına
yatırıldığı, Varşavanın süqut
etdiyini eşidib sarsılır. Bu xəbərin
və qəlbini bürüyən həyəcanlı və
qüssənin təsirilə Şopen ölməz
əsərlər yaradır. Yüksək
dramatizmilə qəlbə hakim kəsilən
Şopenin doğma Polşaya qızğın
məhəbbəti, vətənpərvərlərin
müqəddəratı üçün keçirdiyi
təşviş hissi özünü göstərir. 1831-
ci ilin sentyabrında Şopen Parisə
gəlir. Onun atası üçün Polşa ikinci
vətən idisə, Fransa da onun özü
üçün ikinci vətən olur. Ömrünün
qalan hissəsini Fransada keçirir.
Lakin əsərlərində əsl polyak
olaraq qalır. O, Parisdə də musiqi
dünyasının rəğbətini qazanmalı
idi. O zaman Paris bütün dünya
mədəniyyətinin mərkəzi idi. Orda
görkəmli yazıçılar, rəssamlar,
bəstəkarlar, pianoçular,
müğənnilər yaşayırdı.
Yazıçılardan Balzak, Hüqo, Jorj
Sand, bəstəkarlardan Berlioz,
Meyerber Parisdə yaşayıb
yaradırdılar. Alman şairi Heyne,
polyak şairi Mitskeviç, italyan
bəstəkarları Rossini, Bellini,
macar bəstəkarı və pianoçusu
List uzun illər Parisdə yaşayıb. Bu
simaların siyahısına 30-cu illərdə
ən parlaq adlardan biri – Friderik
Şopen də əlavə olunmuşdu.
Şopen Parisin mədəni
dairələrində çox tez bir zamanda
geniş əlaqələr yarada bilmişdi. Az
vaxt içərisində o, Mitskeviçin
yaxın adamına çevrilir, tez-tez
Heyne ilə görüşür, məşhur fransız
rəssamı Delakria və Listlə,
Berliozla dostluq edirdi. Parisdə
Şopenin ilk konserti uğurla keçir.
Gənc List deyir: «Şopen poetik
hissiyatın inkişafında yeni dövr
açmışdır». Bəstəkar Mendelson
qeyd edirdi: «Şopen pianoçular
arasında birincidir. Onun çalğısı
bizə Paqanininin yayı kimi
gözlənilməz cizgilərlə böyük zövq
verir».
Düha
Şopenin ifa tərzi texniki cəhətdən
mükəmməl olduğu