sir-sifətini qaynar qırla yandırdığına görə vermişdilər. İvankov əvvəlcə onun yanında “dərs” alır. Amma sonradan KİV-ə verdiyi müsahibələrinin birində etiraf edəcəkdi ki, bu cür vəhşi üsulla adama əzab vermək onda ikrah doğurduğundan “Bitumşik”dən aralanıb, “Monqol”un dəstəsinə keçir. “Monqol”un yanında isə İvankov tez bir zamanda bandanın aparıcı üzvlərindən birinə çevrilir. Sonradan bir DTK agenti xatırlayacaqdı: “Bu adam canavar kimidir. Adam öldürmək, ev qarət etmək, kiməsə hədə-qorxu gəlmək, bir sözlə, bütün cinayətlərə gedirdi. 70-ci illərin kriminal elementlərinin əsas qurbanları mağaza sahibləri, gizli sex işlədənlər, kolleksiya toplayanlar və s. idi. Bu bandanın qurbanları qorxularından heç vaxt milisə şikayət etmədikləri üçün cinayətkarların da izinə düşmək mümkün olmurdu”.

60-cı illərin ortalarından etibarən banda öz fəaliyyətini paytaxt Moskvaya “transfer edir”. Çoxsaylı oğurluqlar, vəzifə sahiblərindən təhdid yolu ilə pul qoparılması, qətllər tezliklə Moskva milisini də ciddi fəaliyyətə keçməyə məcbur edir. Bandanın içərisinə yeridilən agentlərin köməyi ilə tezliklə “Monqol” və dostları ələ keçir. Yaxalanalar arasında artıq “Yaponçik” ləqəbi almış İvankov da var idi. 1972-ci ildə banda üzvlərinin məhkəməsi olur. İstintaq və məhkəmə heç nəyi sübut edə bilmir. Amma “Monqol” 14 il azadlıqdan məhrum edilsə də, İvankov məhkəmə zalından azad edilir.Amma hökmdən bir neçə gün keçəcək, içəridən gələn “ksiva”dan məlum olacaq ki, “Monqol” “Yaponçik”in varisi elan