Bir zamanlar doğulmaq üzrə olan bir körpə varmış.Tanrıdan soruşmuş:





-"Məni sabah dünyaya göndərəcəyinizi eşitdim. Amma mən, bu kiçicik və çarəsiz halımla orada necə yaşaya bilərəm?... "



Tanrı cavab vermiş:



- "Sənin üçün seçmiş olduğum bir çox mələk arasında o səni gözləyir olacaq və hər cür ehtiyacını qarşılayacaq. "



- "Amma burada cənnətdə, xoşbəxt ola bilməm üçün çox da bir şeyə ehtiyacım yox idi. Yalnız mahnı oxumaq və gülümsəmək mənə çatırdı."



- "O sənə mahnılar söyləyəcək və hər gün gülümsəyəcək. Sən isə onun sevgisini hiss edəcək və xoşbəxt olacaqsan. "



- "Yaxşı insanlar mənə danışacaqları zaman, mən onları necə anlayacaq və cavab verəcəyəm?"



- "Mələyin sənə eşidə biləcəyin ən şirin sözləri söyləyəcək və səbirlə sənə danışmağı öyrədəcək."



- "Yaxşı səninlə danışmaq istədiyimdə nə edəcəyəm? "



- "Mələyin əllərini necə birləşdirməyin lazım olduğunu və mənə dua etməyi öyrədəcək."



- "Eşitdiyimə görə aşağıda çox pis insan varmış. Məni onlardan kim qoruyacaq? "



- "Mələyin öz həyatı bahasına səni qoruyacaq."



- "Amma artıq səni görə bilməyəcəyəim üçün mən həmişə kədərli olacağam."



- "Mələyin sənə həmişə mənim haqqımda danışacaq və mənə çata bilmənin yollarını öyrədəcək, əslində mən də onsuz da həmişə yanında olacağam. "



Tam o sırada cənnətin qapıları açıldı və dünyadan səslər gəlməyə başladı. Uşaq təlaşla soruşdu:



- "Tanrım , deyəsən getmə zamanım gəldi, lütfən mənə mələyimin adını söyləyərsənmi? "