qohumları var idi. Divijendə hamı gözləyirdi ki, bu qohumlar üzə çıxacaq, malikanəni ələ keçirəcəklər. Amma qohümlar tələsənə oxşamırdılar. Yəqin gözləyirdilər ki, Pinkerton bütün borcları ödəyəndən sonra işə başlasınlar. O isə hər il banka pulu ödəyir, doğma yerlərə qayıdıb, malikanədə abadlıq işləri görürdü. Deyirdilər ki, Pinkerton qadından pis işləmirdi. Evdə hər yeri yuyur, süpürüb, təmizləyirdi. Hər apreldə iki həftə ancaq ev işləri ilə məşğul olurdu. Sonra o, harasa gedirdi. Hara - heç kəsə məlum deyildi. Və hər aprel hər şey təkrar olunurdu. Pinkerton qayıdıb bankın pulunu ödəyir, heç zaman ona məxsus olmayan evdə yır-yığış edir, səliqə-sahman yaradırdı. Malikanənin yanında mən onu görən vaxtdan beş il keçirdi. O, heç dəyişməmişdi. Bir il sonra onu Porterfilddə gördüyüm zaman geydiyi paltarlar da həminki idi. Maksi deyirdi ki, cənuba gedən qatardan düşərkən əlində də həmin o karton çemodan vardı. İki gün onun arxasınca nəzər salmışdılar. O, heç kəslə görüşməmiş, heç yerə getməmişdi. Görünür, heç kəsi tanımırdı. İşi-gücü olmadığından sadəcə veyillənir, ora-bura baxırdı. O, bütün gününü klub həyətlərində keçirən avara oğlanlardan fərqlənirdi. Axşam düşüb-düşməmiş ombalarını yırğalayıb hırıldaya-hırıldaya qazlı su satılan köşklərə və ya poçta gələn qızları gözləyən oğlanlar ona Pinkerton ayaması vermişdilər. Onlar deyirdilər ki, o, xəfiyyədir. Buna görə də xəfiyyəyə az oxşayır. Həmin gənclər onu Pinkerton adlandırmışdılar. Ceffersonda Maksinin işlədiyi bu on iki ildə hamı onu Pinkerton kimi çağırırdı. Maksi danışırdı ki, Pinkerton Alabamadan idi.
- Hansı yerindən? - Alabama böyük şəhərdir. Birminqemdən? - Maksi dillənir.- Amma o, Birminqemdən olana oxşamır. Alabamanın hər hansı bir yerindən ola bilər, amma Birminqemdən yox.
- Bəli - Pinkerton cavab verdi. - Birminqemdənəm. Bərbərdən daha başqa söz ala bilmədik. Onu gözlənilmədən Maksinin bərbərxanasında görməsəydim, bəlkə də Pinkertona Porterfilddə rast gəldiyimi xatırlamazdım.
- Porterfilddə? - Mənim