qalstukda Pinkerton yola düşdü. İki gündən sonra isə - Maksi mənə danışır - məlum oldu ki, bərbər bir il ərzində yığıb banka qoydyğy pulu da götürüb.
O, missis Kauengildə məskən salmışdı, vaxtının çoxunu kilsədə keçirir, demək olar ki, pul xərcləmirdi. Hətta siqareti də atmışdı.
Belə ki, Maksi də, Mətt də, yəqin bütün Cefferson əhli də elə fikirləşirdi ki, Pinkerton bir il ərzində özünü tutduqdan sonra, o, məzuniyyət vaxtını Memfisdə əyləncələrdə keçirir. Dəmir yolunda ekspeditor işləyən Mitç Yuinq də missis Kauengildə yaşayırdı. O, danışırdı ki, Pinkerton bileti həmişə qovşaq stansiyayadək alırdı. «Oradan isə istəyirsən Memfisə, istəyirsən Birminqemə, istəyirsən Yeni Ormana get» - Mitç danışırdı.
- Hər nə isə artıq o, bizdən ayrılıb - Maksi danışırdı, - Mənim sözlərimi yadda saxlayın: biz bir daha onu burada görmərik.
Bu fikirlə də hərəsi bir tərəfə getdi. Beləliklə, həmin iki həftə başa çatdı. Amma on beşinci gün Pinkerton heç nə olmamış kimi yenidən bərbərxanaya gəldi. Pencəyini çıxarıb ülgücünü qaydaya salmağa başladı. Harada olduğu barədə isə heç nə demədi. Sadəcə havamı dəyişməyə getmişdim, vəssalam.
Elə vaxt olurdu ki, onları nəyəsə təhrik etmək istəyirdim. Ceffersona haçan gəlirdimsə, onu bərbərxanada kürsü arxasında görürdüm. Sifətdən o, heç qocalmamışdı. Lap o qızın saçları kimi - Syuzən Rid nədən, hansı boyadan istifadə etməsinə baxmayaraq saçlarının rəngi qətiyyən dəyişmirdi. Beləliklə, məzuniyyəti qurtaran kimi, səhərisi Pinkerton işdə olurdu. Yenə bir il ərzində pul yığır, bazar günləri kilsəyə gedir, balaca müştəriləri üçün nanəli nabatdan alırdı. Məzuniyyət vaxtı çatan kimi yenə pulu bankdan götürüb, Divijenə yola düşür, girov kağızının faizini ödəyib, malikanəni qaydaya salırdı.
Elə vaxt olurdu ki, mən Ceffersona gələndə, o, burada olurdu. Onda Maksi mənə danışırdı ki, Pinkerton bu qızcığaz Syuzən Ridin saçlarını necə nəvazişlə qırxır, təkrar-təkrar hamarlayır, güzgünü elə tutur ki, boynunun ardını da görə bilsin. Sanki bu adi qızcığaz