mənə səyyari ticarətlə məşğul olmağı məsləhət bildi. İndiyədək çalışdığım firmaya işə düzəlməkdə kömək etdi. İki il bundan əvvəl mən hər şeyi ona nəql etdim.
- Qız indi min oyundan çıxır. O isə qocalıb. Bundan sonra kim ona yaxın duracaq. Heç qızı əməlli-başlı böyütmək ona nəsib olmayacaq - davam edirəm - girov kağızlarına görə faizləri ödəyən kimi isə Alabamada yaşayan Starnslar qaçıb gələcək, malikanəni ondan alacaqlar. Bununla da onun işi bitəcək. Sizcə, bu halda o, nə edə bilər?
- Bilmirəm - Stivens cavab verir.
- Yəqin başını götürüb hara gəldi gedəcək və öləcək, - mən deyirəm.
- Mən də belə fikirləşirəm - Stivens dillənir.
- Xeyrixahlığı əvəzinə yamanlıq görərsə, heç təəccüblənmərəm. O, nə birincidir, nə də axırıncı - əlavə edirəm.
- Əlbəttə, birinci deyil - Stivens deyir.
Beləliklə, ötən həftə mən yavaşca Divijenə tərf yollandım. Çərşənbə günü ora çatdım. Baxıram ev yenicə rənglənib. Dükan sahibindən öyrəndim ki, Pinkerton girov kağızına görə sonuncu faizi də ödədikdən sonra Starnsların girov kağızını satın almışdır.
- İndi Alabamada yaşayan Starnslar hazır evə sahib ola bilərlər - o danışır.
- Hər nə olsa da, amma Pinkerton missis Starnsa verdiyi sözə əməl etdi - dillənirəm.
- Pinkerton? - dükan sahibi soruşur. Deməli, siz onu belə çağırırdınız? Gör ha. Deməli, Pinkerton. Gör ha!

Ceffersona üç ay sonra qayıda bildim. Pəncərədən gözucu bərbərxanaya baxsam da, içəri girmədim. Pinkerton görsənmirdi. Onun yerində cavan bir oğlan dayanmışdı. «Maraqlıdır, görəsən, Pinkerton öz nabat qutusunu gənc bərbər üçün saxlayıb, ya yox?» Öz-özümə düşünsəm də içəri girmədim. Fikir məni götürdü: «Axır ki, getdi». Başladım götür-qoy etməyə; tamam əldən düşərsə, onu nə gözləyir? Yəqin haradasa ucqar bir yerdə üç kürsüdən ibarət bir bərbərxanada əynində həmin mil-mil kostyum, boynunda qara kəpənək qalstuk dünyasını dəyişəcək.
Buradan uzaqlaşıb, alıcılarımla görüşdüm. Nahar edib sonra Stivensin kontoruna getdim.
- Görürəm, şəhərinizə yeni bərbər gəlib -