. Həmin sifət, həmin qalstuk. Sanki kimsə onu kürsü, müştəri və bütün əşyalarla birgə qucağına alıb altmış mil uzaqdan bura gətirmişdi. O isə elə bil hər şeydən xəbərsiz idi. Mən hətta pəncərdən çölə baxdım: keçən ildə deyiləm ki? Bəlkə bura Porterfild şəhəridir? Sonra yadıma düşdü ki, ay yarım bundan qabaq mən Porterfildə gedəndə, onu həmin yerdə görməmişdim.
Mən onun sirrini öyrənincə, üç il keçdi. İldə beş dəfə Missipi ilə Alabamanın sərhəddində yerləşən Divijen qəsəbəsinə gedirdim. Bura cəmi bir neçə ev, dükan və mişar sexindən ibarət qəsəbə idi. Qəsəbədə bir ev diqqətimi cəlb etdi. Möhkəm ev idi. Qəsəbənin ən yaxşı evlərindən olan bu tikili həmişə bağlı olurdu. Əgər mən Divijenə yazın sonu, yayın əvvəllərində getsəydim, bu malikanəni səliqəyə salınmış görərdim. Həyət təmizlənmiş, ləklərdə çiçəklər əkilmiş, hasar və evin damı təmir edilmiş olardı. Yox, əgər bura payız və ya qışda baş çəksəydim, tamam ayrı mənzərənin şahidi olardım. Həyəti ot basmış, çəpərin taxtalarının çatışmadığını görərdim. Taxtaları kim aparmışdı, niyə aparmışdı, məlum deyildi. Ev də həmişə bağlı olardı: bacasından tüstü də çıxmırdı. Nəhayət, bir dəfə maraq mənə üstün gəldi. Dükan sahibindən bu ev barədə soruşdum. O, mənə bəzi şeyləri danışdı.
Bu evin sahibi Starns familiyalı bir şəxs olub. İndi onlardan qalan yoxdur, - hamısı ölüb. Starnslar buranın sayılıb-seçilən adamlarından olublar. Çünki onların torpağı var idi, düzdür, bu torpaq girov qoyulmuşdu. Ona görə ki, Starns o tənbəllərdən idi ki, oturduğu yerdən durmağa belə ərinərdi. Gəlirləri ancaq boş çörəyə və tütünə çatardı. Ona da şükr edərdilər. Yeganə bir qızları vardı. O da heç kimlə məsləhətləşmədən yaxşı tanımadıqları bir icarəçi - fermerin oğlu ilə nişanlanmışdı. Bu izdivac anasının ürəyincə olmasa da, deyilənə görə atası Starns etiraz etməmişdi. Bəziləri bunu oğlanın (onun familiyası Striblinç idi) işgüzar olması ilə izah edir, digərləri isə, sadəcə Starnsın etiraz etməyə tənbəllik etdiyini söyləyirdilər. Hər nə isə, cavanlar