, Pinkertonun özü idi. Bir il sonra mən onunla Ceffersonda rastlaşdım. «Demək, Henri Striblinq sənsən») Girov kağızı. Anamın qayğısına qalın. Henrini çağırın. Girov kağızı. Henrini çağırın». Və o öldü. Ondan cəmi bir şəkil qalmışdı. Ayrısı yox idi. Pinkerton şəkili nişanlısının bir çəngə tükü ilə birlikdə jurnalardan birində oxuduğu ünvana göndərib, o saçlardan şəklə çərçivə hazırlamağı sifariş vermişdi. Ancaq şəkil də, saçlar da haradasa poçtda itmişdi. Hər nə isə Pinkerton daha onları geri də almamışdı. Nişanlısını basdırıb bir ildən sonra (o, Birminqemə qayıtmalı oldu, icarəyə götürdüyü mənzili təhvil verdi, mebeli qaytardı, yenidən pul yığmağa başladı) onun qəbri üstünə başdaşı qoydurdu. Sonra o, şəhəri tərk etdi. Şayiə gəzirdi ki, o, Birminqemdəki bərbərxanadan da çıxıb.
İşdən gedən kimi, sanki o, yerə batmışdı. Heç yerdə yox idi. Amma Birminqemlilərin dediyinə görə, bir az da qalsaydı, bərbərxanaya sahib olardı. İşini atsa da o, yazda-aprel ayında nişanlısının ölümünün ildönümündə yenidən doğma yerlərdə göründü. Missis Starnsa baş çəkib, iki həftə qalıb, yenidən işə qayıtdı.
Sonra məlum oldu ki, o, yerli banka baş çəkib, girov kağızına görə faizləri ödəyib. Beləliklə, missis Starnsın ölümünə kimi Pinkerton hər il yazda bu şəhərə gəlir, girova görə faizləri ödəyirdi. Təsadüf elə gətirdi ki, o, burada olarkən missis Starns da vəfat etdi. Axı o, ilin cəmi iki həftəsini burada keçirirdi; həyət-bacaya əl gəzdirir, abadlıq işləri görür, çalışırdı ki, ondan sonra Missis Starns əziyyət çəkməsin. O isə bərbərin gördüyü bu işlərə elə də əhəmiyyət vermir, onu özünə bərabər saymırdı. Bərbərin gördüyü işləri isə onunçün şərəf bilirdi. Pinkerton qarıya qarşı çox sadə idi. Sonra o da öldü. Öləndə: «Yadda saxla, Sofi nə tapşırmışdı - söyləmişdi. Girov kağızı. Biz görüşəndə Mister Starns ilk növbədə girov kağızı barədə soruşacaq».
Pinkerton onu da dəfn etdi. Hörmət əlaməti olaraq onunçün də başdaşı qoydurdu. Sonra borcları ödəməyə başladı. Starnsların Alabamada bəzi