qardaşım ilk ov kirşəsini gətirirdi. Ayını görcək o, ocaqdan kösöv götürüb onunla döyüşə girdi. Qoşquları açılmasada, itlər də ayının üstünə cumdular. Dəhşətli döyüş başladı, səs-küydən qulaq tutulurdu. Onlar ocağın içinə yıxıldılar. Xəzlər ətrafa səpələndi, komanın altı üstünə çevrildi. Nəhayət ayı yerə sərildi, ağzında da qardaşımın barmaqları. Onun üzündə ayının pəncəsinin cırmaq yerləri var idi. Sən fikir verdinmi, Çarli, Pelli istiqamətində gedən o hindunun ocaqda isindirdiyi əlində əlcəyin baş barmağı yox idi. O mənim qardaşım idi, Çarli. Mənsə ona ərzaq verməkdən boyun qaçırdım, onu Sükunətə ac-yalavac yola saldım.

Görün, qardaşlar, Maral Bərəsi yaxınlığında qar üstündə can verən Passukun məhəbbəti necə güclü olub ki, onu üzücü və nəticəsi acı sonluqla bitən səyahətə aparan kişidən ötrü qardaşını da, özünü də qurban verdi. Gözünü son dəfə yummazdan əvvəl Passuk mənim əlimi götürüb sincab dərisindən olan parkasının[9] altına, qurşağına doğru apardı. Balaca kisəsinin ərzaqla dolu olduğunu görcək onun gücdən düşməsinin səbəbini anladım. Biz hər gün ərzağı son tikəsinəcən bərabər bölürdük. Sən demə, Passuk ona düşən payın yarısını yeyir, yarısını da kisəyə atırmış.

Passuk dilləndi:

- Passukun yolu burada bitir, Çarli. Ancaq sənin yolun hələ davam edəcək, böyük Çilkutdan keçib ta Heyns Mişinədək, oradan da dənizədək. Ondan sonra da sənin yolun davam edəcək, Çarli. O səni parlaq günəşlərə, yad torpaqlara və sulara aparıb çıxaracaq. Bu yolda səni şərəfli və şan-şöhrətli uzun ömür gözləyir. Həyat yolu səni çoxlu qadınların, özü də qəşəng qadınların komasına aparacaq, ancaq bu yol heç vaxt Passukun məhəbbətindən böyük məhəbbəti sənin qarşına çıxarmayacaq.

Mən bilirdim ki, o, həqiqəti söyləyir. Ağlım elə bil başımdan çıxmışdı, ərzaq dolu kisəni bir kənara atıb and içdim ki, mən də heç yerə gedən deyiləm. Bu an Passukun yorğun gözləri yaşla doldu:

-Sitka Çarli kişilərin arasında həmişə şərəflə