və biz dərhal ayılırıq. Yavaş-yavaş bu kədərli həqiqətlə barışmalı olduq – bizim dostluğumuz hardasa ani epizodik şeylərdən asılıdır. Səhər sübh hər hansı bir qaşıq bizim qısa görüşlərimizə son qoya bilər.

Qız lampanın arxasında dayanıb mənə baxır. İlk gecədə baxdığı kimi baxır və mən həmin lampalı, güzgülü qəribə otaqda bir səhər ayılıb gördüm ki, gözü kül rəngində olan bir qız qarşımda dayanıb. Soruşdum:

- Siz kimsiniz?

- Bilmirəm, -qız dedi.- Amma elə bil biz artıq rastlaşmışıq?

- Ola bilər.

- Siz elə bu otaqda mənim yuxuma girmisiniz.

- Əlbəttə,- dedim. -Mən sizi yuxuda görmüşəm...

- Necə də məzəlidir,-qız güldü.- Deməli, biz yuxularda görüşürük.

Qız siqareti sümürdü, sonra diqqətlə siqaretin oduna baxdı. Və mənə yenə elə gəldi ki, o, misdəndir; soyuq və bərk misdən yox, isti və elastiki bir misdəndir.

- Mən sənə toxunmaq istəyirəm, - deyə təkrar etdim.

- Sən hər şeyi korlayarsan,-qız qorxdu.- Toxunmaq bizi ayıldar, yuxudan oyadar, biz bir daha görüşmərik...

- Çətin,-dedim.- Sadəcə başımızı balışa qoysaq, biz yenə görüşərik...

Mən ona əlimi uzatdım; o, tərpənmirdi.

- Sən hər şeyi korlayacaqsan,-deyə qız pıçıldadı.- Əgər biz sərhədi aşıb lampanın arxasına gəlsək ayılıb görəcəyik ki, hərəmiz dünyanın bir tərəfinə düşmüşük.

- Olsun, qoy olsun,- deyə mən inadkarlıq göstərdim. Lakin qız yalnız qaşlarını çatıb gözlərini aşağı salladı.

- Bu görüşlər bizim son şansımızdır. Sənin ki səhərlər heç nə yadına düşmür...

Mən geri çəkildim. O, əlini lampanın üstünə qoydu, şikayətləndi:

- Bizim görüşümüzdən sonra heç vaxt yata bilmirəm. Gecənin bir yarısı ayılıram və daha gözümü yuma bilmirəm. Balış üzümü dağıdır, lakin bununla belə yenə təkrar-təkrar deyirəm: “Mavi itin gözləri. Mavi itin gözləri”.

- Bir azdan dan yeri sökülür,-son dəfə dedim.- Mən saat ikidə durmuşam, o vaxtdan çox keçib.

Qapıya yaxınlaşıb qulpundan yapışdım.

-Ehtiyatlı ol, -deyə qız xəbərdarlıq etdi.- Qapının dalında ağır yuxular var.

-