itkiləri, bir yandan bəxtimizi,

Ağır gələr, inanın, uğurlu taleyimiz.

Alonzo. Sus bir, xahiş edirəm.

Sakitcə burax məni.

Sebastian. Belə təsəllilər ona boyat şorba kimi gərəkdir.

Antonio. Təsəlli verəndən yaxanı qurtarmaq da asan iş deyil ha!

Sebastian. Görürsən, kəlləsinin saatını qurur, indicə saat vurmağa başlayacaq.

Qonzalo. Hökmdar...

Sebastian. Bir! Sən say!

Qonzalo. Dərdə güzəştə getsək qəlbimiz nə qazanar?!

Sebastian. Dollar!

Qonzalo.

Bəli, qəlbimiz dolar. Kədərlə, qəmlə dolar.

Siz özünüz düşündüyünüzdən daha ağıllı söz dediniz!

Sebastian. Siz də mənim dediyimi məndən daha ağıllı başa düşdünüz.

Qonzalo. Deməli, hökmdar...

Antonio. Tfu! Dəyirman kimi üyüdür, tökür...

Antonio. Dərzidən yox, balıqçı torundan.

Q o n z a 1 o. Elə bil qızınızın toyuna geyinib-kecinmişəm.

Alonzo.

İlahi! Boş sözlərlə baş-beynimi apardın.

Niyə gərəkdir o toy, heç özüm də bilmirəm.

Mən nahaq razı oldum. Budur bax qayıdanda

Oğlum getdi əlimdən. Qızım da Neapoldan

Elə uzaqdadır ki, bəlkə heç görüşmədik

Bir daha! Aman, oğul, yeganə vəliəhdim,

Ümmanların dibində, hansı naqqa balığa

Yem olmusan görən sən?



Fransisko.

Bəlkə sağdır, hökmdar?

Mən gördüm: o yamanca dalğalarla çarpışır,

Heç təslim olmayırdı. Sinə gərib dənizə

Köpüklü dalğaların təpəsindən aşırdı.

Üzə-üzə get-gedə sahilə yanaşırdı.

Sahildəki qayalar şahzadəyə köməkçün

Sanki əyilirdilər. Şübhəm yoxdur, inanın,

Qurtulubdur Ferdinand!

Alonzo. Yox, yox, məhv olub oğlum.

Sebastian.

Siz ancaq özünüzə "sağ ol" deyin, hökmdar,

Belə itkilər üçün. Özünüz köçürtdünüz

Yeganə qızınızı Avropadan uzağa.

Afrikalıya verdiz. Həsrət qalıb əbədi,

İntizar gözləriniz daim yaşla dolacaq.

Alonzo. Xahiş eləyirəm. sus!

Sebastian.

Çox yalvardıq, diz çöküb!

Dəyişmədiz qərarı! Qız özü üzülürdü.

O məsum, günahsız qız! Bir yandan ata hökmü,

Bir yandan ikrah hissi uzaq afrikalıya.