əbədi yatızdırım.

Sən də qoca naqqalın işini bitirərsən,

Yoxsa, əl-ayağımıza dolaşacaqdır bizim.

Qalanlara mən zamin. Bütün işlərimizi

Dinməz həzm edəcəklər, pişik süd içən kimi.

Bizə baş əyəcəklər.



Sebastian.

Yoldaşın, məsləkdaşım,

Sən mənimçün örnəksən, ən yaxşı nümunəsən.

O işi ki, etmisən Milanda sən bir zaman,

Onu Neapol üçün edəcəyəm indi mən.

Sıyır qılıncını, çal! Kral oluram bu gündən!

Sən də, yaxın dostun, azadsan vergilərdən!

Antonio.

Gəl bir yerdə sıyıraq qılınclarımızı biz,

Mən kralı vuran zaman, sən öldür Qonzalonu.

Sebastian. Bir dəqiqə səbir elə, sözüm vardır səninlə.

Kenara çəkilib danışırlar. Musiqi səslənir. Gözə görünməz A r i e 1 peyda olur.

Ariel.

Mənim ağam bilib ki, xeyirxah Qonzalonun

Başında bəla vardır. Mənə tapşırıq verib

İkisini də qurtarım. Yoxsa onlarla birgə

Ağamın niyyəti də məhv olub yoxa çıxar.

(Qonzalonun qulağının dibində oxuyur).

Sən yatmısan, xəyanət oyanıb!

Qılıncını sıyırıb dayanıb.

Əbədi yatmamaq üçün cəld oyan!

Kralının keşiyində tez dayan!

Gecikmə, tez ol, cəld ol, sən tələs!

Yoxsa yerinə yetər sui-qəsd!



Antonio.

Sıyıraq qılıncları, birdən vuraq ikimiz!

(Qılınclarını sıyırırlar).

Qonzalo (ayılaraq). Mələklər! Xilas edin, xilas edin kralı!

Hamı oyanır.

Alonzo.

Nədir! Qılınclarınız niyə yalınıdır, nə var?

Nə müdhiş baxırsınız?!



Q o n z a 1 o. Nə hadisə baş verib?



Sebastian.

Sizin keşiyinizi çəkirdik burda, birdən

Bir nərilti eşitdik, dəhşətli bir nərilti.

Öküzmü, yox şir idi... Vahimə basdı bizi.

Siz də yəqin bu səsdən oyandınız, eləmi?



Alonzo. Mən bir şey eşitmədim.



Antonio.

Elə qorxunc səsdi ki,

Pəhləvan da qorxardı.

Elə bil yüz şir birdən

Nərə çəkib torpağı lərzəyə gətirdilər. Alonzo. Bəs sən