mənə hamıdan əziz öz canımdır. Bax, tutalım, siz məsləhətçisiniz, dənizə məsləhət verə bilərsiniz ki, sakit olsun bir az!? Əgər dalğaları ram edə bilsəniz, biz də bu kəndirlərlə, dorlarla, yelkənlərlə əlləşmərik. hə, hökmünüzü göstərin də... Yox, madam ki, əlinizdən bir iş gəlmir, onda gedin Allaha dua eləyin. Şükür eləyin ki, bu qədər ömür sürübsünüz, bu yaşa çatmısınız. İndi də o söz... məqam çatıb, hə, çəkilin kayutlarınıza və hazırlaşın - kim bilir fələyin oyununu; birdən işlər lap fırıq oldu. Ehey... uşaqlar, əldən becid olun! Çəkilin yoldan, deyirəm sizə, el-ayağa dolaşmayın! (Gedir).

Qonzalo. Yox, nə deyirsiniz deyin, bu hərif məni arxayın elədi. Bunun alnında yazılıb ki, bir vaxt dara çəkiləcək. Məsəl var, deyir o adam ki dardan asılasıdır, o adam heç vədə suda batmaz. Ey fələk, imkan yarat ki, bu hərif dardan asılanacan ömür surə bilsin. Qoy onun boğazına sarılan ip bizim xilas kəndirimiz olsun. Yoxsa gəminin lövbər kəndirinə çox da bel bağlamaq olmaz. Yox, əgər mən səhv edirəm və bu hərifin ömrü dar ağacında bitməyəcək, onda deməli bizim işimiz bitib (Gedir).

Bosman qayıdır.

Bosman. Yelkəni endir! Əldən qıvraq olun! Aşağı. Bir az da aşağı! Bəlkə orta dor bizi bir yana çıxartdı.

Qışqırıq eşidilir.

Qırılmışlar gör nə çığır-bağır salıblar! Vallah, bunların hay-küyündən nəinki kapitanın, heç küləyin də səsini eşitmək olmur...

Sebastian, Antonio və Qonzalo qayıdırlar.

Yenə gəldiniz! Axı nə istəyirsiz? İşimizi-gücümüzü buraxaq gedək dənizin dibinə? Batmağa belə böyük həvəsiniz var?

Sebastian. Görüm sənin canına azar dəysin! Abırsız hay-küyçü! Dinsiz-imansız, nanəcib köpək!

Bosman. İndi ki, belə oldu, özün işlə!

Antonio. Qorxağın biri qorxaq! Əclaf! Atasını tanımayan həya-sız! Sən bizdən çox qorxursan ki, batasan! İtin biri it!

Q o n z a 1 o. Əşi, onda batan üz var? İstəyir bu gəmi qoz qabığından nazik olsun, dəlmə-deşiyi də heyvərə arvadların ağzı kimi həmişə açıq qalsın, yenə bu batan deyil!

Bosman. Külək səmtinə çevir!