m aradan.

Trinkulo. Stefano, əgər sən doğrudan da Stefanosansa, toxun mənə, danış mənimlə. Menəm e, Trinkulo. Qorxma, mənəm, sənin can bir qəlb dostun Trinkulo.

Stefano. Əgər sən Trinkulosansa, çıx ordan. Ayaqlarından tutub dartacam. Gödək ayaqlar hansınızındırsa onlardan yapışacam. Əgər burda Trikulonun ayaqlan varsa - bunlardır. Doğrudan a, sən əsl Trin-kuloymuşsan ki... Bu... ideyanın altına niyə girmisən? Ya bəlkə o Trin-kulolar ifraz edir?

Trinkulo. Mən elə bildim bu ölüdür, ildırım bunu vurub öldürüb, odur ki... yaxşı, Stefano, sən bəyəm batmamışdın? Görünür batmayıb-sanmış da! Tufan qurtardı? Men bu idbarın cır-cındırı altına girdim ki, tufandan gizlənim. Deməli, sağsan, Stefano? Ura! Stefano, bax, iki neapollu xilas olub.

S te f an o. Bura bax, məni o yan-bu yana hərləmə, ürəyim bulanır.

Kaliban.

Bunlar ruh deyilmişlər. Xeyirxah Allahmış bu. Əlindəki şüşədə ecazkar içki vardır. Mən onun qarşısında diz çökəm gərək indi. Stefano. Bəs sən neçə qurtuldun? Bura necə gəlib çıxdın? Bu şüşəyə and iç ki, düzünü deyəcəksən. Mən, bilirsən, necə xilas oldum? Matroslar şərab çəlləyini dənizə atdılar, mən də o çəlləyin üstünə çıxdım, qurtuldum - bax bu şüşə haqqı!

Kaliban. Mən sənin sadiq nökərin olacam - bax bu şüşəyə and içirəm. Bu şüşəyə ki, bunun içində belə ilahi içki var.

Stefano (Kalibanı dinləmədən, Trinkuloya). And iç ki, mənə düzünü danışacaqsan; sən necə xilas oldun?

Trinkulo. Sadəcə. Mən ordan sahilə üzməyə başladım. Stefano. Allah haqqı, sən ördək kimi üzsən də, qazdan ayıqsan. Trinkulo. Ah, Stefano! Daha yoxundur? S t e f a n o. Dedim sənə bir çəllək şərabım var. Mənim şərab anbarının sahildə, qayanın altındadır. Oradadır. Orada gizlətmişəm. Hə, bədheybət, titrətmən keçdi?

Kaliban. De görüm, bu adaya sən göylərdən düşmüsən?

S t e f an o. Bəs necə? Aydan düşmüşəm. Bəs bilmir-din? Ayda yaşayıram da!

Kaliban.

Xanım qız danışırdı sənin barəndə mənə: Ayda yaşamağından, kollarından, itindən. Allahımsan sən