mənim!

Stefano. Belə de! Onda al, mənim bu İncil kitabımı qurtuldat. Mən bu yaxında onun içini təzələyəcəm. And iç ki, yalan demirsən.

Trinkulo. Əşi, vallah, bu səfeh məxluq imiş. Mən də bundan qorxurdum. Zavallı idbar! Aydan gəlmisən?! Ha, ha, ha! Bu yazıq idbar, lap zırramaymış ki... Amma öz aramızdır, hərif, vurmağa həvəs-karsan ha!..

Kaliban.

Gedək göstərim sənə adamın hər yerini, Öpüm ayaqlarından, yalvarıram mən sənə, Allahım ol sən mənim.

Trinkulo. And olsun ki, bu idbar bicin biridir, özü de möhkəm içəndir. Allahını yuxuya verib şüşəni məngirləmək istəyir.

Kaliban.

Mən öpmək istəyirəm sənin ayaqlarından, And içmək istəyirəm - sənə sadiq olacam.

Stefano. Yaxşı. Diz çök və and iç.

Trinkulo. Vallah bu ağılsız heyvana baxdıqca gülməkdən partlayacam. Nə iyrənc məxluqdur. Elə qapazlayardım ki onu...

Stefano. Ala öp.

Trinkulo. ...Belə sərxoş olmasaydı. Yazıq idbar. Murdar məxluq.

Kaliban.

Mən sənə göstərəcəm burdakı bulaqları, Sənə meyvə dərəcəm, sənə balıq tutacam. Odun da daşıyaram. Qoy mənə cəfa verən, Məni qula döndərən lənətə gəlsin, görüm! Bundan sonra mən ona xidmət eləməyəcəm, Səninlə gedəcəm mən, ey insanım - Allahım!

Trinkulo. Pah atonnan! Evinəcən sənin, ay idbar! Miskin bir içki bazdan özünə tanrı düzəltdi!

Kaliban.

Yabanı alma dərim icazə ver səninçün! Qoz gətirim, quş vurum, tələ qurmaq öyrədim. Bala meymunlar tutaq. Bircə gedək mənimlə.

Stefano. Yaxşı, bəsdir çərənlədin, yolu göstər. Bura bax, Trinkulo, madam ki, kral və onun adamları batıblar, hakimiyyəti gərək biz öz əlimizə alaq. Ehey, ala, mənim şüşəmi sən apar! Dostum,

Trinkulo, indicə bu şüşəni yenə dolduracağıq.

Kaliban (dəm olub oxuyur). Əlvida, ağam, sağ ol!

Trinkulo. Əcəb hay-küyçü idbardır! Əcəb sərxoş idbardır!

Kaliban.

Qurtardı daha artıq Qab yumaq, tutmaq balıq, Su və odun daşımaq. Yaşa, var ol, azadlıq! Rədd olsun qulluq, yalan. Ban-ban-ban! Ka...

Kaliban.

Daha tək deyilsən sən,

Var sənin təzə