t olsaydın, ağzını açıb bir kəlmə söz danışardm! Kaliban.

Söhbətin yaxşıdırmı, mənim mübarək ağam?! İcazə ver yalayım senin çəkmələrini. Amma bax, bu qorxaqdır, ona xidmət etmərəm.

Trinkulo. Yalan deyirsən, nadan bədheybət! Mən bu saat elə cəsuram ki, lap qaravulçunun özünü də itələyə bilərəm. Cavab ver, pozğun balıq: bir adam ki mənim bu gün içdiyim qədər isə, o nədən qorxacaq? Sən dəhşətli yalan danışırsan, çünki özün də dəhşətli bir məxluqsan; yanbalıq, yarı idbar...

Kaliban. Hi, hi, hi! Nə ərz etdi, hökmdar? Bu bədheybət idbar

lap sarsaq imiş ki...

Trinkul o. Eşitdinmi? Yenə də, yenə də mənə gülür. Gəmir onun

başını, qoy ölsün, yalvarıram!

Stefano.

Trinkulo, dilini qoy qarnına. Əgər üsyan-filan etmək fikrinə düşsən, səni bax bu ağacın başından... Biçarə idbar mənim təbəəmdir axı, mən qoymaram ki, sən ona güldən ağır bir söz deyəsən.

Kaliban. Çox saq ol, mənim nəcib hökmdarım. İzn ver səndən bir xahiş də eləyim.

Stefano. Hə, nə deyirsən? De görüm, nə xahiş edirsən? Amma diz çök, de! Mən ayaq üstə dayanacam. Trinkulo da ayaq üstə duracaq.



Gözə görünməz Ariel peyda olur.



K a 1 i b a n. Bayaq sənə demişdim ki, mən bir müstəbədin quluyam. O sehirbazdır, caduyla, bicliklə, yalanla bu adanı mənim əlimdən alıb.

Ariel. Yalandır!

Kaliban (elə bilir ki, bunu Trinkulo dedi). Nə yalandır? Sən özünsən yalançı. Qoy ədalətli ağam məni öldürsün, meymun. Mən düzünü deyirəm.

Stefano. Trinkulo, bir də onun sözünü kəssən, bax bu yumruğuma and olsun, dişlərini tökəcəm qarnına.

Trinkulo. Mən beyəm bir söz dedim?

Stefano. Sus! Dinmə! {Kalibana) Hə, danış görüm.

Kaliban.

Bu adanı zəbt etdi tilsim ilə, sehr ilə. Al ondan qisasımı qüdrətinlə, hökmdar. Bilirəm bacararsan. Amma bax, bu - bacarmaz.

Stefano. Əşi, bu haradan bacaracaq?

Kaliban.

Olarsan bu adanın sahibi, hökmranı, Mən də sənin xidmətçin, müti qulun, nökərin.

Stefano. Yaxşı, bunu necə eləyək axı! Bir ağıllı-başlı başa sal