görüm.

Kaliban.

Aparım səni ora - sehirbazın yanına. Yatan yerdə başına mismar vur, öldür onu.



Ariel. Yalan deyirsən, yalan. Edə bilməzsən bunu.

Kaliban.

Alabəzək heyvərə! Vicdansız, murdar, əclaf Hökmdarım, döy onu, al şüşəni elindən, Qoy dəniz suyu içsin, bulaqları mən ona Göstərən-zad deyiləm.

Stefano. Hey,

Trinkulo, ağlını yığ başına! Mənim bu idbarıma bir kərə də sataşsan, yumruğuma and olsun, mərhəməti-filanı bir qırağa qoyub, səni elə əzişdirəcəm ki, elə bil quru balığı əzişdirirsən.

Trinkulo. Əşi, mən neyləmişəm e?! Mən heç dinib-danışmıram.

Yaxşısı budur, sizdən uzaq olum.

Stefano. Necə yeni dinib-danışmıram?! Bəs kim idi buna yalançı deyən?!

Ariel. Yalan deyirsən, yalan!

Stefano. Nə? Mən də yalan deyirəm. Tut gəldi (Trinkulonu döyür). Hə, bir də mənim yalanımı çıxart görüm.

Trinkulo. Əşi, mənim nə ölümüm azıb sənin yalanını çıxardım... Başınız xarab olub, nədir? Qulağınız cingildəyir... Andıra qalsın bu şüşəni. İçkinin axırı budur e... Görüm sənin bədheybət idbarına azar dəysin. Sənin də yumruğunu şeytan qopartsın. K a 1 i b a n. Ha, ha, ha!

Stefano. Hə, di dalını danış görüm (Trinkuloya). Sen də aralan bizdən.



Kaliban.Bir şillə də vur ona. Mən özüm də indicə xub döyəcəm

onu.

Stefano (Trinkuloya). Çəkil! (Kalibana) Hə, di gəl sözünü davam elə.

Kaliban.

Deyirəm ki, həmişə, yatır nahardan sonra, Yuxuda öldür onu. Gərək kitablarım Əvvəlcə götürəsən. Odunla yar təpəsin, Bıçaqla boğazın kəs, ya şiş batır qanına. Unutma kitabları! Onları ələ keçir Qabaqdan. Kitabsız o, ağılsızdır mənim tək. Ruhlar da qulaq asmaz onda sözünə onun. Onlar da nifrət edir sehrbaza mənim tək. Kitablarını yandır. Evini bəzəyibdir Cürbəcür əşyalarla. Amma hər şeydən artıq Öz qızıyla fəxr edir - onun gözəlliyilə, Misilsiz gözəl sayır öz qızını sehrbaz. Mən də ömrümdə yalnız iki qadın görmüşəm: Anam Sakoraksanı, bir də həmin o qızı. Bilirəm, biri zülmət, o biri nur-işıqdır.

Stefano. Yəni qızcığaz doğrudan bəd