müftə.

Kaliban. Ammahər şeydən qabaq, sehrbazı yox elə!

Stefano. O öz yerində. Elə bilirsən yadımdan çıxıb?

Trinkulo. Musiqi uzaqlaşır. Gəlin onun dalınca düşək gedək. İşimizi sonra görərik.

Stefano. İdbar, sən qabağa düş, biz də dalınca gələk... Bu təbilçini görmək pis olmazdı. Əcəb guruldayır.

Trinkulo (Kalibana). Ey, düş qabağa, Stefano, mən də gəlirəm ardınca.

Gedirlər.









ÜÇÜNCÜ SƏHNƏ



Adanın başqa hissəsi.



Alonzo, Sebastian, Antonio, Qonzalo, Adrian, Fransisko və başqaları gəlirlər.

Qonzalo.

Hökmdar, and içirəm müqəddəs Məryəmə ki,

Bir addım bundan artıq ata bilməyəcəyəm.

Qoca sür-sümüklərim sızlayıb inildəyir.

Adanın başdan-başa ölçdük hər tərəfini.

İzin verim dincələk.

A 1 o n z o. Səni tanımıram mən.

Qaçasan.

Elə mən də düşmüşəm daha əldən.

Dincəl, nə deyirəm ki... Mən də puç ümidlərə

Əlvida deyim artıq, oğlum batıb, şübhəsiz.

Dəniz gülür ki, onu quruda axtarırıq.

A n t o n i o (Sebastiana).

Ümidini itirib! Çox gözəl, amma bax, sən

Uğursuz ilk addımdan fikrini dəyişmə ha!

Sebastian. Yox, yox, qoy fürsət düşsün.

Antonio. Fürsət bu gecə düşər! Möhkəm yoxlayacaqlar.

Sebastian.

Yorulublar yamanca!

Bəli, qətidir qərar. Bax, bu gecə! Vəssalam!



Qəribə və təntənəli musiqi səslənir. Yuxarıda gözə görünməz Prospero peyda olur.



Alonzo. Eşitdinizmi, dostlar, nə əcayib səslərdir!

Q o n z a 1 o. Nə ecazkar sədalar!



Əcaib fiqurlar peyda olur. Üstü düzülü masa gətirirlər, rəqs və təzim edə-edə kralla adamlarını masanın başına çağırırlar, sonra yox olurlar.

Alonzo. Aman Allah, bu nədir? Nə məxluqdurlar bunlar?

Sebastian.

Canlı oyuncaqlardır. İndi mən də inandım Hər cür möcüzələrə: tək buynuzlu heyvana, Ərəbistan çölündə Səməndər adlı quşun Ağacdakı taxtına.



Antonio.

Mən də inandım artıq

Bütün sən deyənlərə... Nəyə desən