n inandım.

Xanənişin adamlar gülsə də səyyahlara,

Yalan söyləmirmişlər səfərlərdən dönənlər.

Qonzalo.

Qayıtsaq Neapola, söz açsam bu işlərdən

Heç kəs mənə inanmaz. Desəm çox mehribandır

Adanın sakinləri, bənzəmirlər bizlərə,

Onlar kimi hörmətcil - nadir adam tapılar?!

Bütün bunları desəm, lağa qoyarlar məni. Prospero {kənara).

Düz deyirsən, sadiq dost, nadirdir yaxşı adam;

Burada, aranızda iblisdən pisləri var.



Alonzo.

Heç özümə gəlmirəm; musiqi, rəqs, hərəkət

Neçə cazibəliydi, üstündü yüz min sözdən.

Prospero (kənara). Hələ bu harasıdır. Tamaşa axırdadır!

Fransisko. Hamısı birdən-birə yoxa çıxdılar ancaq.

Sebastian.

Nə qəm, qalıb ki, burda gətirdiyi yeməklər.

Yamanca acmışıq biz (Alonzoya).

Bəlkə dadasız? Alonzo. Yox, yox.

Qonzalo.

Siz nədən çəkinirsiz, söyləyin, hökmdarım?

İnanmazdım gənclikdə bir para söhbətlərə;

Guya adamlar varmış - döşləri öküz döşü.

Ya ayrı növ adamlar - sinəsində başları.

Amma öz gözümüzlə bunları ki biz gördük,

İndi belə sözlərə inanıram, doğrusu.

Alonzo.

Nə fərqi var, doğrudan? Oturub yeyim mən de,

Son yeməyim olsa da. Nə gözlərəm həyatdan?

Qardaş, hersoq, gəl bura. Nahar elə bizimlə.

İldırım, şimşək.

Ariel Harpiya (qanadlı külək ilahəsi) şəklində peyda olur.

Qanadlarını masanın üstündə gərir, yeməklər yox olur.



Ariel.

Üçünüz də canisiz. Dünyada hər bir şeyin Sahibi olan tale dənizə əmr etdi ki, Atsın sizi buraya, bu kimsəsiz adaya. İnsanlarla qalmağa layiq deyilsiniz siz. Mən indi dəliliyə sizi məhkum edirəm.

Alonzo və başqaları qılınclarını sıyırlar.

Zavallı sərsərilər! İntihar edənlərin Cəsarəti var sizdə.

Mən də, yoldaşlarım da Taleyin elçisiyik.

Sizin polad qılınclar Küləyə, suya əgər yetirərsə bir xətər, Bizi də yaralayar.

Bizlərə yoxdur zaval. Siz qılınclarınızı qaldıra da bilməzsiz.

Mən bura gəlmişəm ki, sizlərə xatırladam; Prosperonu Milandan qovdunuz siz bir zaman,