Dənizlərə atdınız özünü və qızını.

Fələk, rəhmdil fələk, gec de olsa bir qədər, Sizdən intiqam alır - Prosperonun qisasın! Fələyin buyruğuyla dəniz, torpaq, canlılar Qalxıblar sizə qarşı... Alonzo, əvvəlcə sən İtirdin öz oğlunu. İndi hara getsəz də

Ölümdən min pay betər əzablar, işgəncələr Çıxacaq qarşınıza.

Bu kimsəsiz adada Mənim lənətlərimdən heç kəs sizi qurtarmaz.

Yalnız bir xilas yolu - günahsız yaşamaqdır, Peşman olub yuyaraq keçmişdəki günahı.

Göy guruldayır, Ariel qeyb olur. Melodik musiqi sədalan altında yenidən əcaib fiqurlar gəlir. Onlar rəqs edə-edə əzilib-büzülərək masanı aparırlar.

Prospero (Kənara).

Sevimli Arielim! Nə yaraşıqlıydın sən,

Həm də qorxunc, heybətli, külək ilahəsinin Şəklində görünəndə.

Bütün dediklərimin Hamısını bir-bir söylədin. Başqa köməkçilər də

Çox canlı, çox məzəli oynadılar rolların.

Tutubdu tilsimimiz. Bir baxın, düşmənlərim

Ağılların itirib. Əlimdədirlər indi.

Hələ burda qalsınlar. Qayıtmaq istəyirəm

Ferdinandın yanına. Bir də hər ikimizin

Əzizinin yanına (Yox olur).

Qonzalo.

Nə olubdur, hökmdar?

Yarəb! Gözlərinizi hara zilləmisiniz? Alonzo.

Aman! Dəhşət! Müsibət! Mənə elə gəldi ki,

Dalğalar danışırdı, külək söhbət açırdı,

Göylər də guruldayıb bircə söz deyirdilər.

Hamısı da o adı çəkirdilər; Prospero!

Borular bağırırdı mənim cinayətimdən.

Bununçün oğlum itdi girdabında dənizin.

Amma ağır lövbərdən dərinə getsəm mən

Dənizlərin dibində tapacağam oğlumu -

Onun yanında yatım (Gedir).



Sebastian.

Çağırıram döyüşə

Mən bütün iblisləri, amma bax, bir-bir, bir-bir... Antonio. Mən də sənin əl altın!

Sebastian və Antonio gedirlər.

Qonzalo.

Dəli olub hər üçü,

Cinayətin zəhəri hopub beyinlərinə

Lap çoxdan. Amma indi təsir edibdir zəhər.

Ah, sinyorlar - siz məndən gəncsiniz, qıvraqsınız,

Gedin arxalarınca, yoxsa ki, dəli halda

Həngamə qopardarlar.

Adrian. Tez tərpən, gəl