! Susun! Yavaş olun, kor köstəbək də belə

Bizi eşitməsin heç. Bax, budur o mağara.

Stefano. Bura bax, bədheybət, sənin o zərərsiz saydığın ruh bizim başımıza yaman oyun açdı ha!

Trinkulo. Bədheybət, təpədən dırnağacan sidik iyi verirəm, at sidiyi və bu səbəbdən də mənim burnum çox bərk qəzəblənib.

Stefano. Mənim də burnum hiddətlənib. Eşidirsən, bədheybət, əgər səninlə aram dəysə, vay halına.

Tr inkulo. Onda lap daha atılmalı bədheybət olacaqsan!

Kaliban.

Məni məhrum eyləmə rəğbətindən, hökmdar.

Bir az da döz. Bunların əvəzində gör nələr

Qazanacaqsan, nələr?! Amma yavaş, susun bir.

Bura elə sakitdir, gecə yarısıdır sanki.

Trinkulo. Elə olmağına elədir, amma o cür şüşələri bataqlıqda

itirmək...

Stefano. ...bu nəinki biabırçılıqdır və ayıb işdir, bu həm də

əvəzsiz bir itkidir.

Trinkulo. Bu mənim üçün çirkabda çimməyimizdən də pisdir.

Əcəb zərərsiz ruh imiş!

Stefano. Mən o şüşəni tapacam. Lap bax, təzədən boğazacan

bataqlığa girməli olsam da, tapacam.

Kaliban.

Ey kralım, axı niyə narahat olursan sən? Mağaranın qapısı budur bax, gir içəri. Hay-küysüz, sakit, səssiz. Gör müqəddəs işini, Ver layiqli cəzasın. Ondan sonra bu ada Sənin öz dövlətindir. Mən də çəkmələrini Yalayım səhər-axşam.

Stefano. Ver əlini mənə. Hiss eləyirəm ki, yavaş-yavaş qan

gözlərimi tutur.

Trinkulo. O... kral Stefano! O... əlahəzrət! O... ləyaqətli, şərəfli Stefano! Gör burda sənin üçün necə geyim-kecimlər asılıb!

Kaliban. Axmaq, dəymə onlara - əskilərdir, cır-cındır...

Trinkulo. Ay sənin başın üçün, bədheybət! Nəyi bilməsəm də parçanın yaxşısını pisindən ayıra bilirəm... O... kral Stefano!

Stefano. Bu əbanı dart çıxart görüm, Trinkulo! Yumruğum haqqı, mən gərək bu əbanı əynimə keçirəm.

Trinkulo. Əlahəzrət bu əbanı əyninə keçirəcək.



Kaliban.

Qan qusasan, zırrama! Nə görmüsən bunlarda. Qabaqca Prosperonu öldürməsək biz egər... Birdən ayıldı, durdu - onda Prospero bizim Bütün bədənimizi elə dişləyər, dider,