Heç tanıya bilmərik özümüz özümüzü.

Stefano. Çox tullanıb-düşmə, idbar! Hörmətli ip, - xanım, bu bəyəm mənim qaftanım deyil? Ah, cənab qaftan, siz ip xanımdan elə bərk sallanmısınız ki, heç ayırmaq olmur. Bu cür yaxınlıqdan tifitik-ləriniz də sürtülüb gedər ki... dönüb olarsız daz keçəl qaftan.

Trinkulo. Götür! Götür! Əgər siz, əlahəzrət, rəva bilirsiz, biz bu ip xanımı tamam lüt soyunduraq.

Stefano. Afərin! Əntiqə dedin! Əla zarafatdır. Buna görə al bu paltarı. Nə vaxtacan ki, bu dövlətin padşahı mənəm - bütün zarafatçılar mükafatlarını alacaqlar. Deməli, ip xanımı çılpaq qoyacaqsan, hə? Əntiqə sözdür. Al, bu şalvarı da sənə verdim.

Trinkulo. Bura bax, bedheybət! Sən də pəncələrinə quş yapış-qanı sürt, qalanları qapışdır. Kaliban.

Yox, yox, mən istəmirəm. Burda vaxt keçiririk. Bizi qara qarğaya, ya da çirkin meymuna İstəsə çevirər o.

Stefano. İdbar, uzat bura pəncəni. Kömək elə, bütün bu var-dövlətimi çəlləyi gizlətdiyin yerə daşıyım. Çox oyan-buyan eləsən səni öz dövlətimdən bayıra vızıldadaram. Hə, tez elə, tut bunu. Trinkulo. Bunu da.

Stefano. Bax bunu da.

Uzaqdan ov səsləri eşidilir. Səslər yaxınlaşır. Ruhlar ov itləri şəklində gəlir, oğruları təqib edirlər. Prospero və Ariel itləri muşqururlar.

Prospero. Tut onu, Qızıl, tut, tut.

Ar i e 1. Gümüş, tut onu, tut, tut.

Prospero. Ey Furiya, tut, tez ol. Ulyu, ulyu, ulyulyu.

İtlər teqib edir, Kaliban, Stefano və Trinkulo qaçırlar.

Prospero (Arielə).

Uç, meşə ruhlarına tapşırıq ver, bunların qıc eləsin qolunu, qıçını, ayağını.

Didim-didim didsinlər, zolaq-zolaq etsinlər Pələng dərisi kimi bunların dərilərin.

Ariel. Gör bir nə bağırırlar!

Prospero. Paylarını aldılar!

İtlər qovsun onları. İndi əlimdədirlər Düşmənlərimin hamısı. Az qalıb, işlərimi Qurtarım, onda sən də bir asudə nəfəs al. Amma hələlik sənə bir tapşırığım da var.

Gedirlər.

BEŞİNCİ PƏRDƏ

BİRİNCİ SƏHNƏ

Prosperonun mağarası qarşısında. Sehrli əbasını geymiş Prospero və Ariel