Şıltaq, şux oyunlara dəvət eləyir tez-tez!

Güclü olmasanız da, sizin yardımınızla

Tabe etdim özümə cilovsuz küləkləri,

Önün tutdum günəşin, qaldırdım göy dənizi

Göylərədək tufanda, gurlatdım ildırımı.

Yupiterin oxuyla palıdı parçaladım,

Qayaları uçurdum, ağacları qopardım.

Mənim göstərişimlə açılırdı məzarlar,

Qaytarıb meyitlərin. Bax, bütün bu işləri Sənətimlə elədim.

Ancaq ki, kifayətdir... Bu qüdrətli elmimdən, sehrli tilsimlərdən

Əl çəkmək istəyirəm. Qoy imdadına yetsin

Göylərin musiqisi - sağaltsın dəliləri!

Ondan sonra sındırıb sehirli çubuğumu

Torpağa basdıracam. Kitablarımın hansını

Dənizdə batıracam. Dənizin lap dibində.

Təntənəli musiqi.

A r i e 1 qayıdır. Onun ardınca əcaib hərəkətlər edən A 1 o n z o gəlir. Alonzonu

Qonzalo müşayiət edir. Sonra eyni halda Sebastian və Antonio gəlirlər, onları

A d r i a n və F r a n s i s k o müşayiət edir. Onlar Prosperonun çəkdiyi sehrli dairəyə

daxil olur və ovsunlanıb qalırlar.

Prospero (əvvəlcə Alonzoya müraciət edir). Təntənəli musiqi sağaldar beyninizi. Burda dayan, bil ki, sən tilsimlər içindəsən. Etibarlı Qonzalo, sənə acıyıram mən, Sənin kimi mənim də gözlərimdən yaş gəlir. Get-gedə zəifləyir ovsunumun qüdrəti. Gecənin zülmətini səhər əridən təki Dəliliyin dumanı əriyir beyinlərdə, Ölü şüur oyanır. Oyanır yavaş-yavaş. Qonzalo, xilaskarın, kralın sadiq əyanı, Vətənə dönən zaman sənə təşəkkürümü Söz ilə, əməl ilə layiqli bildirəcəm. Alonzo, sən o zaman, mənimlə və qızımla Amansız rəftar etdin qəddar, zalımcasına. Sebastian! Bu işdə əlbirdin qardaşınla, İndi bax, həmin işin cəzasını çəkirsən. Mənim doğma qardaşım, qan qardaşım Antonio! Hökm etmək ehtirası öldürdü vicdanını. Hələ bundan doymayıb, Sebastianla birgə Krala da qəsd etdiz. Bunun üçün çəkirsiz İndi ikiqat cəza. Cani olsanız da siz, Əfv edirəm hamınızı! Qayıtsın şüurunuz! Qoy zəkanın gur seli doldursun boş məcranı!



Hələ məni görmürlər, tanıya