q eləyirsən?

Ferdinand. Cığallıq? Səninləmi? Yox, heç vədə, sevgilim!

Miranda.

Yüz səltənət xətrinə cığallayardın yəqin,

Amma nə olsun, mən də "düz oyundur" deyərdim

Alonzo.

Əgər bu röyadırsa və mən ayılacamsa,

Demək ikinci dəfə itirəcəm oğlumu. Sebastian. Möcüzədir, möcüzə.



Ferdinand {Alonzonun qarşısında diz çökür).

Nahaq qarğayırammış, deməli, mən dənizi.

Dəniz qəzəblisə də, mərhəmətliymiş, demək.

Alonzo.

Ah, mənim Ferdinandım!

Xeyir-dua verirəm sənə mən - xoşbəxt atan.

Qalx ayağa və danış: necə xilas oldun sən?



Miranda.

Nə gözəl möcüzədir! Nə gözəl sifətlərdir!

İnsanlar nə qəşəngmiş. Belə insanlar olan

Yeni dünya nə gözəl, neçə cazibəliymiş!

Prospero. Bəli, sənin üçün, qızım, bütün bunlar təzədir.

A 1 o n z o (Ferdinanda).

Kimdir o qız, onunla şahmat oynayırdın sən?

Üç saatdır tanışsız. Bəlkə o ilahədir,

Bizi ayn salıbdır, sonra görüşdürübdür.

Ferdinand.

İlahə deyildir o, ötəri bir insandır,

Amma ölümsüz tale mənə bəxş edib onu.

Mən onu bəyənəndə güman edə bilməzdim

Atamdan xeyir-dua, məsləhət alacağam.

Milanın hersoqunun qızıdır o. Hersoqu

Bunacan görməsəm də, eşitmişdim haqqında;

Həyatımı yenidən mənə qaytaran odur,

Sevgilimin atası ikinci atam oldu.



Alonzo.

Mən də sənin yarına ata olaram, inan.

Doğrudan ağır nədir qızımdan üzr istəmək,

Prospero.

Bəsdir. Olan olubdur. Unudaq keçənləri,

Yada salmayaq daha ötən müsibətləri.

Qonzalo.

Qəhər məni boğurdu, ona görə susmuşdum.

Allahlar! Sizin işdir bu gənclərin vüsalı,

Bizi bura gətirən yolu siz göstərdiniz!



Alonzo. Amin, Qonzalo, amin!



Qonzalo.

Bax qəzavü - qədərə!

Milandan rədd edilən hersoqun xələfləri

Bir zaman Neapolda hakimiyyət sürəcək.

Sevinin, şadlanın siz! Qızıl hərflər ilə

Yazın daş kitabəyə qəribə sərgüzəşti.

Biz səfərə çıxandan bir görün nələr oldu.

Kral qızı ərə getdi, kral oğlu evlənir.

Kral oğlu bu adada ölüm