padşahıyam.

Alonzo (Kalibanı göstərir). Nə qəribə məxluqdur?

Prospero.

Bədəni də, ruhu da Eybəcərdir, bir baxın (Kalibanä).

İndi ket mağarama,

Dostlarını da apar. Təmizləyin, süpürün

Mağaranı. Onda mən günahından keçərəm.



Kaliban.

Baş üstə, gözüm üstə. Təki bağışla məni.

Ağıllanım mən gərək. Üç qat eşşək imişəm,

Belə sərxoş axmağı Allah hesab etmişəm.

Dua qılmışam buna - bu kefli gicbəsərə!

Prospero. Di get!

Alonzo. Şeyləri qoyun tapdığınız yerdəcə.

Sebastian. Oğurladığınız yerdə, daha düzünü desək.

Kaliban, Stefano və Trinkulo gedirlər.

Prospero.

Hökmdar, mən sizi də, əyanlarınızı da Dəvət edirəm indi, buyurun mağarama. Birlikdə keçirərik gecəni, vaxt tez ötər; Bu adaya düşəndən başıma gələnləri Danışaram birbəbir. Səhər tezdən gəmiylə Neapola yollanaq. Gənclərin toylarını Tələsirəm görməyə. Sonra da qayıdacam Doğma Milana ki, düşünüm dərin-dərin Ömrün axın haqda.

Alonzo.

Səbirsizliklə sənin Söhbətini gözlərəm. Çox maraqlıdır yəqin.

Prospero.

Hər şeyi danışacam. Onu da vəd edirəm Dəniz sakit olacaq. Külək dolub yelkənə Çatdıracaq gəmini kral donanmasına! (Arielə).

Bunu da icra elə, qanadlı dostum mənim, Ondan sonra azadsan! Qayıt ənginliklərə! Sağ ol dostum! Əlvida! {Qalanlara). Dostlar, buyurun bura!

Gedirlər.





EPİLOQ



Prospero.

Caduları boşladım, öz gücümsə azdır, az.

İndi söz sizinkidir. Heç bir qərarınıza eləmərəm etiraz.

Qoyub gedə bilərsiz məni bu boş adada,

Neapola, yurduma apararsınız ya da.

Düşməni bağışlayıb, əl çəkib tilsimlərdən

Bir ədalət ummağa haqlı deyiləmmi mən?

Sizin alqışlarınız işıq saçır qəlbimə,

Yelkənimi yönəldir, çatdırır mənzilimə.

Adi insanam indi - zəif, aciz, günahkar,

Qulluğumda durmayır əvvəlki kimi ruhlar.

Taleyimi həll edib qərara gələndə siz

Ümidli sözlərimi nə ola eşidəsiz!

Qəlbimizi ram edən yalvarışlar, xahişlər

Hakimlərdən hər zaman üzr, mərhəmət dilər.

Qoy adil məhkəməniz qəbul