n sən?



Prospero.

İş belə gətirdi ki,

Oyandı mənim bəxtim. Tale düşmənlərimin

Yolunu bura saldı. Ulduzlara rəml atıb

Gördüm fürsətdir, fürsət. Əgər belə fürsəti

Əldən versəm nagahan, bir daha gülməz bəxtim.

Hələ heç nə soruşma. İstəyirsən yat, dincəl. Qoy yuxun şirin olsun. Heç bir vəch ilə daha Yuxunu gözlərindən qova bilməyəcəksən.

Miranda yatır.

Di tez gəl, gözləyirəm, tez gəl, tez gəl, Ariel! Sədaqətli xidmətçim, köməkçim, haradasan gəl!

Ariel peyda olur.



Ariel.

Sənə salamlar olsun, ey mənim hökmdarım! Hazıram hər buyruğa, hər əmrinə hazıram! Dalğalaramı dalım, alovlardanmı keçim, Qıvrım buludlarınmı üstünə qalxıb uçum? Buyruq elə, yerinə yetirsin Arielin!

Prospero. Fırtına istəmişdim, yaratdınmı sən onu?

Ariel.

Necə buyurmuşdunsa, eləcə də elədim. Kral gəmisi üstə qaldırdım dənizi mən. Hamı qorxdu, sarsıldı, yerə yıxıldı qaldı. Dəhşət səpələyirdim, göyərtəyə, içəri, Kayutlara, anbara, gəminin hər yerinə. Alov olub yaxırdım dorları, yelkənləri. İldırımlardan qabaq çaxan şimşəklər belə - Yupiter şimşəkləri məndən iti olmazdı. Şimşəyin çaxışından, səsdən-küydən, tüstüdən Ümmanın girdabında uçurdu Neptun özü. Üç daraqlı yabası titrədikcə Neptunun Çalxalandı dalğalar, dəhşətdən qalxdı ərşə.

Prospero.

Çox gözəl, bəs denən bir, bütün bu həngamədə iradəsini toplayıb, möhkəm duran oldumu?

Ariel.

Heç bir kəs olmadı, yox. Qorxudan ağılları Çıxmışdı başlarından. Yaman vurnuxurdular. Matroslardan savayı, hamısı bircə-bircə Ağ köpüklü girdaba atdılar özlərini. Mənim alışdırdığım yanğının alovundan Canlarını birtəhər xilas eləmək üçün, Hamıdan əvvəl özün kralın oğlu atdı Saçları vahimədən biz-biz olmuş Ferdinand. Dənizə atılarkən bağırırdı gənc oğlan: "Cəhənnəm boş qalıbdır, bu gün bütün şeytanlar Buraya yığışıblar".

Prospero.

Belə söylə! Bəs sahil Çoxmu uzaqda idi?

Ariel. Xeyli vardı sahilə.

Prospero. Hamısı