a çevrilmişdir. İndi onun nitqləri - görülməmiş yeməklərlə dolu fantastik bir süfrəni xatırladır. Görəsən gözlərim dünyanı yaxşıca gördüyü gümrah çağımda mən də o cür dəyişəcəyəmmi? Bilmirəm, güman etmirəm. And içə bilmərəm ki, məhəbbət məni hey nəğmə oxuyan zavallı bir quşcuğaza çevirməyəcək. Ancaq bir şeyə cəsarətlə and içə bilərəm: nə qədər ki, aciz bir quş olmamışam, məhəbbət məni elə axmağa çevirə bilməz. Budur, qabağıma gözəl bir qadın çıxır - mət məhəl qoymayıb keçirəm, salamat qurtarıram; Ağıllısı çıxır - yenə salamat qalıram; Mehriban və nəcabətlisi çıxır - mən məhv olmuram. Nə qədər ki, hər cəhətdən cazibədar qadına rast gəlməmişəm, bir qadın məni cəlb edə bilməz. O qadın varlı olmalıdır - bu birinci şərtimdir. Ağıllı olmalıdır - əks təqdirdə mənə lazım deyil. Mehriban və nəcib olmalıdır, olmasa bir qəpiyə də almaram, Gözəl olmalıdır - olmasa gözümün ucu ilə də bax-maram. Mülayim olmalıdır, deyilsə mənə yaxın durmasın. Əsil - nəcabətli olmalıdır, yoxsa lap milyon pul da versələr evlənmərəm. Məlahətli danışmalı, çalıb oynamağı bacarmalıdır. Saçlarının rəngi isə - qoy Allah verən kimi olsun. Aha, bu da prins və müsyö Kupidon! Tezcə gizlənim (Gizhnir).

Don Pedro, Klavdio ve Leonato gəlir. Arxalarınca Baltazar çalğıçılarla.

Don Pedro. Hə, indi musiqiyə qulaq asmaq necədir? Klavdio.

Gözəldir, əziz prins. Yaxşı sakit gecədir!

Rübabı dinləməkçün sanki susub kainat. Don Pedro. Gördün Benedikt necə orda gizləndi, bədzat? Klavdio.

Yaxşı gördüm, bəli! Kələk gəlir o bizə,

Biz də sallıq tülkünü rübabla tələmizə! Don Pedro. O füsunkar mahnını bir də oxu, Baltazar! Baltazar.

Möhtərəm ağa, məni məcbur etməyin bir də

Pis səsimlə korlayım o gözəl musiqini... Don Pedro.

Ustalığın birinci sübutu budur ki, sən

Öz kamil sənətinlə məğrurluq etməyəsən.

Oxu! Nişanlı qız tək yalvarımmı mən sənə? Baltazar.

İndi ki, deyirsiniz oxuyacağam yenə.

Lakin çox vaxt nişanlı xanıma yalvarırlar

heç də uca tutmadan onun gözəlliyini

"Sevirəm"! and