çıxır). Yox, belə qondarma ola bilməz. Onlar lap ciddi danışırdılar. Bütün həqiqəti də Qerodan öyrəniblər. Görünür Beatriçeyə yazıqları gəlir. Görünür, onun ehtiraslan son həddə çatıb. Mənə vurulub! Bunun üçün o, mükafata layiqdir. Mənim barəmdə onların mühakimələrini də eşitdim: Elə bilirlər ki, Beatriçenin məhəbbətindən xəbərdar olanda mən özümü çəkəcəyəm. Dediklərinə görə o ölər, məhəbbətini bildirməz. Mən heç vaxt evlənmək fikrində olmamışam. Lakin təkəbbür lazım deyil. Xoşbəxtdir o adam ki, öz qüsurların barədə eşidəndə onları islah edə bilir, deyirlər ki, Beatriçe gözəldir. Doğru sözdür. Mən də təsdiq edə bilərəm. Nəcib və xeyirxahdır - bu da doğrudur. Heç bir etirazı yoxdur, mənə vurulduğuna baxmayaraq ağıllıdır. Düzünü desək, bu, heç də onun ağıllı olduğunu göstərmir, lakin ağılsızlığını da sübut etmir, çünki mən də bütün varlığınla onu sevməyə hazıram. Əlbəttə, mən uzun müddət evlənmək məsələsini lağa qoyub güldüyüm üçün indi məni də ələ salacaq, cürbəcür acı istehzalarla üstümə güləcəklər. Buna da cavabım var: məgər zövqlər dəyişmir? Cavan vaxtlarında insan bir xörəyi sevir, qocalanda isə ondan zəhləsi gedir. Məgər tikanlı sözlər və zarafatlar, insanların beynini atəşə tutan bu kağız oxlar hər hansı bir adamın istədiyi yolla getməsinə mane ola bilər? Heç də yox! Dünya böyükdür, boş yer çox, doğub törətmək lazımdır! Mən subay öləcəyəm deyəndə ancaq toyu-ma qədər yaşamayacağımı ehtimal edirdim. Budur, Beatriçe özü də gəlir. Gündüzün işığına and içirəm ki, o gözəldən gözəldir! Deyəsən üzündə məhəbbət nişanələri görürəm.

Beatriçe gəlir.

Beatriçe. İradəmin ziddinə olaraq məni göndərirlər sizi nahara dəvət edim.

Benedikt. Gözəl Beatriçe, zəhmət çəkdiyiniz üçün sizə təşəkkür edirəm.

Beatriçe. Mənə təşəkkür etməklə siz daha çox zəhmət çəkirsiniz. Bir də ki, zəhmət olsaydı gəlmezdim.

Benedikt. Deməli, sizə ləzzət verib?

Beatriçe. Bircə qəpiklik. Senyor, deyəsən sizin iştahanız küsüb? Onda salamat qalın (Gedir).

Benedikt. Aha... Bir sözə