alçaqlığı belə baha qiymətə alırlar?

B o r a ç i o. Yaxşısı budur, sən başqa cür soruş. Soruş ki, məgər alçaqlıq belə dövlətli ola bilər? Axı, dövlətli alçağın kasıb alçağa işi düşəndə, kasıb ondan istədiyi qədər qopara bilər.

Konrad. Mən heyrət içindəyəm.

Boraçio. O sənin təcrübəsiz olduğunu sübut edir! İnsanın arxalığının, şlyapasının, yaxud plaşının nə fasonda olmasının məgər bir əhəmiyyəti var?

Konrad. Heç bir əhəmiyyəti yoxdur. Fason-fasondur.

Boraçio. Bəh, bəh! Elə də mən deyirəm: Axmaq-axmaqdır. Məgər sən bilmirsən bu fason necə zirəkdir? Nə cür istəyir insanları o cür də şikəst eləyir, soyub-talayır.

Birinci gözətçi {kənara). Mən yaxşı bilirəm, kimin haqqında danışırlar. O fason yeddi ildir ki, oğurluqla məşğul olur. Amma özünü elə göstərir ki, guya əsl-nəcabətli kişidir! Adını eşidən kimi yadıma düşdü.

Boraçio. Sən bir səs eşitmirsən ki?

Konrad. Yox, yelçəkəndir, damda səslənir.

Boraçio. Hə, məgər sən o fasonun necə mahir oğru olduğunu bilmirsən? Bilmirsən ki, on dörd yaşından tutmuş otuz beş yaşına kimi bütün insanların ağlım necə başından çıxarır? Fason adamları gah his basmış şəkillərdəki fironun əsgərləri kimi, gah köhnə kelisa pəncərələrindəki Vaal* kahinləri kimi, gah yağlı-çirkli divar xalçalarındakı üzü qırxıq herkules kimi geyindirir. Herkulesin şalvarında isə lap çomaq girən bir deşik də açır.

Konrad. Bütün bunları mən də bilirəm. Onu da bilirəm ki, fason paltarı insandan tez dağıdır. Görünür o fason sənin özünün huşunu başından elə çıxarıb ki, öz əhvalatını bir kənara qoyub başlamısan fason barədə əllaməlik eləməyə.


: Bəzi qədim xalqlarda günəş allahı.











Boraçio. Heç də yox. Əhvalata keçirəm. Bu gecə mən Marqarita ilə mazaqlaşmışam, senyora Qeronun qaravaşı Marqarita ilə. Özünü də -"Qero" çağırırdım. O, xanımının yataq otağının pəncərəsindən bu tərəfə əyilib mənimlə şirin söhbət edirdi. Azı min dəfə mənə "gecən xeyrə qalsın" dedi. Mən yaxşı nəql edə bilmirəm. Gərək orasını əvvəl