ə zamandır, senyor.

Bulava. Tamamilə doğrudur. Məşəqqətli zamandır!

L e o n a t o. Yaxşı, dostlar, mənə nə sözünüz var?

Kizil. Senyor, kirvəmiz Bulava sizə bəzi şeylər danışacaq. O, çoxdanın adamıdır, köhnədir. Allahın kəramətindən mən istəyən qədər iti ağlı da yoxdur. Lakin sizə söz verirəm ki, o təpədən dırnağa kimi namuslu adamdır.

B u 1 a v a. Bəli, Allaha min şükür ki, mən namuslu adamam. İstədiyiniz qocanı götürün - məndən namuslu ola bilməz.

K i z i 1. Əziz kirvəm Bulava, müqayisəyə ehtiyac yoxdur. Özün de bir az, az danış.

Leonato. Ay qardaş, siz nə yaman uzunçusunuz!

Kizil. Nə?! Üzükçü?! İndi ki, bizə üzgün deməyi siz cənabları özünüzə rəva bilirsiniz, - deyin, baxmayaraq ki, biz vur-tut prinsin müti qulluqçularıyıq. Amma lap ürəkdən deyim ki, o üzük deyirsən ha, kralda olan qədər məndə olsa, hamısını siz cənablarına bağışlaram...

Leonato. Üzüklərin hamısını mənə, oho!

B u 1 a v a. Mən də verərdim.

Leonato. İndi deyin görüm, mənə nə sözünüz var?

Bulava. Deyim də, hörmətli cənab. Bizim keşikçilər bu gecə, sizdən iraq, iki nəfər elə dələduzu yaxalamışlar ki, elələrini hələ bu vaxta qədər Mesinada görən olmayıb.

Kizil. Bizim Bulava yaxşı adamdır, hörmətli qonşu. Özü də çox danışmağı sevir. Nahaq deməyiblər ki, qocalıq girdi qapından - ağıl çıxdı çölə. Allah bu kişinin günahlarından keçsin, ömründə nələr görməyib! Doğru deyirlər, kirvə Bulava, lap doğru deyirlər. - Sən ilahi məxluqsan, əməli saleh adamsan! Amma nə edəsən, dünyanın işi belədir. İki adam bir ata minəndə gərək biri dalda otursun. Çox namuslu adamdır bizim bu Bulava, hörmətli cənab, namusum haqqı namuslu adamdır. Bu dünyada çörək yeyənlərin arasında beləsi az-az tapılar. Allaha şükür ki, elədir, adamlar hamısı bir cür deyil! Belə-belə işlər, qonşucuğum.

Leonato. Qardaş, mən görürəm ki, doğrudan da, o sənə çata bilməz.



Kizi 1. Bu məndə Allah vergisidir.

Leonato. Mən sizi qoyub getməyə məcburam.

Kizi 1. Bircə kəlmə, möhtərəm cənab. Bizim