sizə? Klavdio.

"Görünəm?" Utanın! Mən deyərəm ki,

Görkəmdə ilahi Dianasan sən,

Təmizsən açmamış qızıl qönçədən!

Lakin ehtirasda Veneradan da,

Heyvani şəhvətdən qızıb quduran

Tox bir vəhşidən də yamansan, yaman!

Qero.

Ağlı başındamı? Xəstəmi qraf?

Əcaib danışır, anlamıram mən? K 1 a v d i o. Niyə susursunuz, prins? Don Pedro.

Nə deyim?

Dostumu pozğun bir küçə qızıyla

Ailə qurmağa yönəltməklə mən

Şərəfli adımı ləkələmişəm. Leonato. Nələr eşidirəm? Yuxudayammı? D o n X u a n. Xeyr, ayıqsız. Bunlar da düzdür! Benedikt {kənara). Burdan heç toy iyi gəlmir deyəsən. Qero. Düzdür? Aman Allah!

Klavdio.

Çaşmışam büsbütün, tanımıram mən Nə onu, nə bunu, nə də özümü... Bu qız Qerodurmu? Ya pis görürəm? Bəlkə də, gözlərim aldadır məni?

Leonato. Hamısı elədir, indi nə etmək?

Klavdio.

Qeroya bir sual verəcəyəm mən. Sizsə o müqəddəs ata hökmüylə Əmr edin düz cavab versin o bizə...

Leonato.

Qızım, əziz balam, cavab ver ona, Bütün həqiqəti bilməliyik biz...

Qero.

İlahi, rəhm elə! Bu nə əzabdır! Bu nə sorğu-sual, bu nə cavabdır - Məndən istəyirlər?!

Klavdio.

İstəyim budur ki, doğru deyəsən, İndi sən özünə nə ad verirsən?

Qero.

Qero deyiləmmi? Bu adı kim, kim Ləkələyə bilər deyin dünyada?

Klavdio.

Qero namusuna inanın ancaq Ləkə vura bilər Qeronun özü! Təmiz qızsınızsa söyləyin görək Gecə yarısında pəncərədən siz Dünən kimin ilə danışırdınız:

Qero. Heç kimlə o