gözətçiyə). Gətirin tez onları. Marqariti dindirək. Necə olub, birləşib o hiyləgərlə görək...

Hərəsi bir tərəfə gedir.









İKİNCİ SƏHNƏ

Leonatonun bağı Benedikt və Marqarita üz-üzə çıxırlar.

B e n e d i k t. Səndən xahiş edirəm mənə bir yaxşılıq elə - Beatriçə ilə görüşdür məni.

Marqarita. Bu yaxşılığın əvəzində mənim gözəlliyimi mədh edən bir sonet yazarsınızmı?

Benedikt. Elə yüksək üslubda yazaram ki, yer üzündə bir adamın əli çatmaz. Sən tamamilə buna layiqsən. Söz verirəm.

Marqarita. Yer üzündə bir adamın mənə əli çatmasın? Yox, mən bütün ömrümü pilləkən altında keçirmək istəmirəm.

B e n e d i k t. Sənin iti ağıllı sözlərin lap tazı kimidir. O saat hədəfin boğazından yapışır!

Marqarita. Sizinki isə küt xəncərə oxşayır. Dəyir, amma yaralamır.

Benedikt. Bu kişiyə layiq olan iti ağıllılıqdır. Lətif cinsi yaralamaq istəmir. İndi isə xahiş edirəm. Beatriçeni çağır. Men təslim: qal-xanı sənə verirəm.

Marqarita. Siz biz qadınlara qılınc verin. Qalxan özümüzdə də tapılar.

Benedikt. Siz qadınlar qalxanı işə salsanız, biz kişilər nizədən yapışmalı olarıq. Bu isə sizlər üçün təhlükəsiz deyil.

Marqarita. Elə isə mən bu saat Beatriçeni çağıraram. Güman edirəm ki, onun ayaqları var (Gedir).



Benedikt.

Deməli o gələcək... (Oxuyur)

"Məhəbbət ilahəsi, Göylərdən mənə bax sən... Ah, necə də zəifəm, Zavallıyam, bilirsən..."

Mən müğənni sənətinin ruhunu və məhəbbətini mənasını yaxşı duyuram. Çünki nə məşhur üzgüçü Leonard, nə ilk dəfə ara düzəldənlərin köməyindən istifadə etmiş Troil, nə də adları qafiyəsiz şerin hamar yollarında rahatca üzen ağ paltarlı, müxtəlif çeşidli modabazlar məhəbbətdən mən bədbəxt qədər iztirab çəkməyiblər. Düzdür, mən qafiyə tapmaqda o qədər də mahir deyiləm, hıqqanıram, hıqqanıram "dilbər"ə bayağı "əkər" və "hünər", "ulduz"a çox qorxulu "buynuz"-dan, "müdrik" ə olduqca axmaq "yük" dən yaxşı qafıyə tapa bilmirəm. Ümumiyyətlə, mənim misralarım eybəcər sözlərlə tamamlanır. Yox, mən